Παράλληλα με τα play-of που θα αναδείξουν τον πρωταθλητή και το ποιες ομάδες θα παίξουν στην Ευρώπη, διεξάγονται και τα play aout για τον υποβιβασμό ή τη σωτηρία κάποιων ομάδων. Θα σταθώ για λίγο στον Πρόεδρο του Παναιτωλικού Φώτη Κωστούλα. Σαν Αγρινιώτης που είμαι την πονάω την ομάδα και παρόλο που τελικά 60 χρόνια ζω στην Αθήνα την παρακολουθώ με αμείωτο ενδιαφέρον.
Χούντα, φτώχεια, αλλά και νεανικά όνειρα για το μέλλον. Σπουδάζει δημοσιογραφία στην Αθήνα. Όταν τελείωσε όμως τη στρατιωτική του θητεία και έψαξε για δουλειά:
«Δεν μπορούσα να βρω κάτι και η στάμπα μου ως Αριστερού κάθε άλλο παρά διευκόλυνε την κατάσταση», έχει πει σε μια συνέντευξή του.
Ο Φώτης Κωστούλας γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Παιδί φτωχικής οικογένειας, μετά το στρατό πήγε να ψάξει την τύχη του στη Σουηδία. Τα εισιτήρια και το διαβατήριο απαιτούσαν κάποια χρήματα. Του τσοντάρισε ένας άλλος Αγρινιώτης, που ζούσε κι εργαζόταν στην Αθήνα, ο κολλητός των νεανικών του χρόνων, Κώστας. Τον οποίο ποτέ δεν ξέχασε. {Παρέκβαση: Όταν αργότερα ο Κωστούλας έγινε μέγας και τρανός τον κάλεσε σε ορεινό του σαλέ στη Σουηδία να τα πουν και να κυνηγήσουν ελάφια. Κι αργότερα του έδωσε 50 εκατομμύρια δρχ. για να αγοράσει ολόκληρο ταξί Μερσεντές δικό του.}
Στη Σουηδία πρόκοψε κι έγινε σπουδαίος παράγοντας. Η πορεία του υπήρξε παραμυθένια. Η εταιρεία ταξιδίων που άνοιξε με τη Σουηδέζα γυναίκα του έγινε από τις πέντε μεγαλύτερες επιχειρήσεις στη Σουηδία, απασχολούσε περισσότερους από 1000 εργαζόμενους. Συχνά πηγαινοερχόταν στην Ελλάδα αλλά πλέον με άλλους όρους, για να κάνει μπίζνες. Το 2005 κι αφού εν τω μεταξύ πούλησε την εταιρεία του εγκαθίσταται στο Αγρίνιο όπου και αναλαμβάνει από την Γ Εθνική τον Παναιτωλικό. Με το ποδόσφαιρο οι σχέσεις του ως τότε ήταν χλιαρές. Κανείς δεν τον μπέρδεψε αν και πολλοί προσπάθησαν. Ο Παναιτωλικός γι’ αυτόν έδειχνε σαν ένα νέο protzekt στη ζωή του, σαν ένα new deal. Άλλο πνεύμα, άλλες αντιλήψεις. Οργάνωσε το σωματείο εντελώς διαφορετικά. Το έμαθε να σκέφτεται Σουηδικά.
Όπως γίνεται με όλους τους φιλάθλους στην Ελλάδα οι Αγρινιώτες ήταν ανυπόμονοι, βιάζονταν να δουν την ομάδα τους στην Α Εθνική κατηγορία. Όμως, ο Κωστούλας την πήγαινε βήμα- βήμα. Ποτέ δεν ακούστηκε όλα αυτά τα χρόνια κάτι επιλήψιμο για τον ίδιον και για την ομάδα. Παίκτες και προπονητές έχουν περάσει από τον Παναιτωλικό πολλοί από την Ελλάδα και από πολλά σημεία του πλανήτη, αλλά ποτέ δεν διαβάσαμε πως κάποιος από αυτούς δεν πληρώθηκε στην ώρα του και στο ακέραιο.
Πριν ανέβει στην Α’ Εθνική ο Παναιτωλικός και πριν φτιάξει το πρότυπο προπονητικό κέντρο στο Αγρίνιο, τον πλεύρισαν οι επιτήδειοι. Πρόεδρε να δώσουμε αυτά, να πάρουμε τον αγώνα, να ανέβουμε κατηγορία. «Όσο είμαι εγώ Πρόεδρος δεν θα γίνει ποτέ κάτι τέτοιο. Ας μείνουμε για πάντα στη Γ’ Εθνική», απάντησε ξερά και τους έκλεισε την πόρτα.
Μεθοδικά, ορθολογικά και τίμια, η ομάδα του Παναιτωλικού ανέβηκε κατηγορίες και για είκοσι σχεδόν χρόνια είναι σε άλλο επίπεδο. Η ομάδα είναι μια σταθερή αξία στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής. Έπιασε όμως ταβάνι κάπου μεταξύ σωθήκαμε άνετα αλλά δεν μπορούμε να πάμε παραπάνω, να διεκδικήσουμε έξοδο στην Ευρώπη. Τώρα τελευταία ο Παναιτωλικός δείχνει έναν κορεσμό, χαροπαλεύει να σωθεί. Ο κορεσμός αυτός ήρθε φυσιολογικά μετά από λάθη σε επιλογές παικτών και προπονητών, αλλά και από το γεγονός πως οι αντίπαλοι παίρνουν βαθμούς στα μεταξύ τους παιχνίδια πιο «άνετα» από τον Παναιτωλικό. Δύσκολη υπόθεση να διοικείς μια ομάδα με τίμιο Σουηδικό τρόπο στην Ελλάδα.
Δεν έχουν σημασία τα όποια λάθη έχει κάνει στα είκοσι χρόνια ο Κωστούλας, αυτό που κυριαρχεί στο χώρο του ποδοσφαίρου είναι πως δίδαξε και διδάσκει ήθος. Δεν έδωσε ποτέ κανένα δικαίωμα να πουν πως ο Παναιτωλικός είναι στο άρμα μιας μεγάλης ομάδας, ή ότι ο ίδιος συναναστράφηκε ύποπτα με κάποιον άλλον Πρόεδρο. Ο Κωστούλας έδειξε στο Πανελλήνιο, πως υπάρχει κι άλλος τρόπος να διοικείς μια ομάδα κι αυτός ο τρόπος δεν έχει καμία σχέση με τους γνωστούς.
Τώρα, τελευταία, δείχνει να έχει μπουχτίσει και κουραστεί και συζητά την πώληση των μετοχών. Κοντεύει και τα ογδόντα. Είμαι βέβαιος, πως ψάχνει το καλύτερο για τον Παναιτωλικό, γιατί απέδειξε, όλα αυτά τα χρόνια, πως ό,τι έκανε, το έκανε σε συνδυασμό Σουηδικού ορθολογισμού και μεγάλης αγάπης για τον τόπο του. Θα μείνει στην ιστορία του σωματείου σαν ένας άνθρωπος που παρήγαγε έργο, χωρίς τυμπανοκρουσίες. Ο Παναιτωλικός δύσκολα να ξαναβρεί το Φώτη και τα φώτα του.
