Υπάρχουν κάποια στιγμές που το ποδόσφαιρο περνάει σε δεύτερη μοίρα. Στιγμές που δεν έχει τόση σημασία το σκορ, η εμφάνιση, η τακτική ή το ποιος θα βάλει το γκολ. Το ΑΕΚ – Athens Kallithea του περασμένου Σαββάτου ήταν μια τέτοια στιγμή. Ένα φιλικό παιχνίδι που μόνο φιλικό δεν ήταν, γιατί πάνω απ’ όλα ήταν ένα βράδυ μνήμης.
Ένα βράδυ για τον Μιχάλη.
Τρία χρόνια μετά, οι απαντήσεις ακόμα λείπουν
Τρία χρόνια μετά τη δολοφονία του Μιχάλη Κατσούρη, η πληγή παραμένει ανοιχτή. Τρία χρόνια μετά, η υπόθεση εξακολουθεί να μην έχει οδηγήσει στην ταυτοποίηση του ανθρώπου που του αφαίρεσε τη ζωή. Ξέρουμε ότι εκείνο το βράδυ στη Νέα Φιλαδέλφεια έφτασαν Κροάτες χούλιγκαν της Ντιναμό Ζάγκρεμπ, μαζί με Έλληνες συνεργούς, και ακολούθησαν τα τραγικά γεγονότα που όλοι γνωρίζουμε. Αυτό που δεν έχουμε, τρία χρόνια μετά, είναι την απάντηση στο πιο βασανιστικό ερώτημα: ποιος σκότωσε τον Μιχάλη;
Το πρωί του Σαββάτου έγινε το μνημόσυνό του στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η ΠΑΕ ΑΕΚ εκπροσωπήθηκε από τον Αντώνη Ηλιόπουλο, ο οποίος βρέθηκε εκεί και στάθηκε δίπλα στην οικογένεια του Μιχάλη.
Το ίδιο βράδυ, η ΑΕΚ έκανε κάτι που είχε ξεχωριστό συμβολισμό. Το φιλικό με την Athens Kallithea έγινε με δωρεάν είσοδο, ώστε ο κόσμος να βρεθεί στο γήπεδο και να τιμηθεί η μνήμη του Μιχάλη. Παράλληλα, η Ένωση τίμησε και τη μνήμη του Κώστα Λιάκκα, του αγαπητού υπαλλήλου του προπονητικού κέντρου στα Σπάτα που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή.
Μαύρα περιβραχιόνια, ενός λεπτού σιγή, κίτρινα λουλούδια μπροστά από τη Θύρα 21. Και σχεδόν 20.000 Ενωσίτες στις εξέδρες. Σε ένα φιλικό παιχνίδι Αυγούστου, απέναντι σε ομάδα της Super League 2, στις 8 Αυγούστου το βράδυ.
Η ΑΕΚ ξαναβρήκε τον κόσμο της
Η ομάδα έχει έρθει ξανά πολύ κοντά με τον κόσμο της. Η συσπείρωση που βλέπουμε δεν δημιουργήθηκε μέσα σε μία ημέρα. Είναι κάτι που ξεκίνησε από πέρυσι και συνεχίστηκε παντού: στις Σέρρες, στον Βόλο, στη Λάρισα, στα εκτός έδρας παιχνίδια, αλλά και στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Στα περσινά playoffs, στις ανοιχτές προπονήσεις, γινόταν πραγματικά χαμός. Ο κόσμος ήθελε να είναι δίπλα στην ομάδα και η ομάδα ένιωθε ότι δεν είναι μόνη της.
Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι και ένα από τα σημαντικότερα έργα της διοίκησης Ηλιόπουλου. Όχι μόνο οι μεταγραφές και το αγωνιστικό κομμάτι. Είναι η επανασύνδεση της ΑΕΚ με τον κόσμο της.
Και το Σάββατο, η εικόνα ήταν ξεκάθαρη: η ΑΕΚ δεν παίζει μόνη της.
Μια κίνηση με σημασία
Υπήρχε, όμως, και μία ακόμα εικόνα που αξίζει να κρατήσουμε. Η οικογένεια του Μιχάλη φιλοξενήθηκε στη σουίτα του Μάριου Ηλιόπουλου για την αναμέτρηση.
Ο Μάριος Ηλιόπουλος δεν κατάφερε να βρίσκεται στο γήπεδο, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, όμως ο Αντώνης Ηλιόπουλος ήταν εκεί για να υποδεχθεί την οικογένεια του Μιχάλη και να παρακολουθήσουν μαζί το παιχνίδι.
Σε ένα τέτοιο βράδυ, τέτοιες κινήσεις έχουν τη δική τους αξία. Γιατί η μνήμη δεν είναι μόνο οι ανακοινώσεις και οι αναφορές. Είναι κυρίως οι πράξεις.
ΥΓ: Ο κόσμος μίλησε και για το μπάσκετ
Και επειδή η ΑΕΚ δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο, αλλά ένας ολόκληρος οργανισμός, το ίδιο βράδυ υπήρξε και ένα διαφορετικό μήνυμα από την εξέδρα.
Τα συνθήματα κατά του Μάκη Αγγελόπουλου, με αφορμή τη διαφαινόμενη παραχώρηση της Sunel Arena στον Ολυμπιακό, ήταν ξεκάθαρα. Ο κόσμος πήρε θέση και εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για μία εξέλιξη που τον έχει ενοχλήσει έντονα.
Το βράδυ του Σαββάτου μπορεί να τελείωσε με ένα 4-0 επί της Καλλιθέας. Για μένα, όμως, το πραγματικό αποτέλεσμα ήταν άλλο: η εικόνα μιας ΑΕΚ που τρία χρόνια μετά συνεχίζει να λέει, με τον δικό της τρόπο, το ίδιο πράγμα.
Μιχάλη, δεν σε ξεχνάμε.
