Ο Μάρκο Νίκολιτς έχει ήδη πάρει μια πολύ δυνατή γεύση από την ξεχωριστή σχέση της ΑΕΚ με τη Νέα Φιλαδέλφεια, με τον Σέρβο τεχνικό να περιγράφει με ενθουσιασμό την ατμόσφαιρα που επικρατεί γύρω από την «Αγιά Σοφιά – Allwyn Arena».
Μιλώντας σε σερβική εκπομπή, ο προπονητής της ΑΕΚ αναφέρθηκε στην προσφυγική ιστορία της περιοχής, στους δρόμους που γεμίζουν με κόσμο πριν από κάθε αγώνα, αλλά και σε μια εικόνα που, όπως παραδέχθηκε, τον έχει εντυπωσιάσει ιδιαίτερα.
Πρόκειται για μια ηλικιωμένη γυναίκα, την οποία ο Νίκολιτς έχει δει επανειλημμένα να περιμένει στη γωνία από την οποία περνά το πούλμαν της ΑΕΚ, μαζί με την οικογένειά της. Σε δύο περιπτώσεις, μάλιστα, την είδε να κρατά ακόμη και καπνογόνο.
Ο Νίκολιτς περιέγραψε χαρακτηριστικά:
«Τα ανέκδοτα υπάρχουν και συχνά, όταν πηγαίνουμε στο γήπεδο και μπαίνουμε σε εκείνη την περιοχή που λέγεται Νέα Φιλαδέλφεια. Βέβαια, αυτό το γνωρίζετε: όπου κι αν πας στην Ελλάδα και υπάρχει το “Νέα” ως πρόθεμα, πρόκειται για περιοχές που δημιουργήθηκαν από πρόσφυγες. Δηλαδή, “Νέα” κάτι, με το ίδιο όνομα που υπήρχε εκεί στη Μικρά Ασία.
Και όταν μπαίνεις σε αυτή την περιοχή, που είναι πραγματικά πανέμορφη, γύρω από το γήπεδο, το στάδιο είναι φανταστικό. Πόση χωρητικότητα έχει; 32.000; Άνοιξε πριν από τρία χρόνια και εκεί έγινε ο τελικός του Conference League. Είναι τρομερό γήπεδο. Λέγεται “Αγιά Σοφιά”, από την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη.
Και όλη η περιοχή είναι καταπληκτική. Όταν περπατάς μέσα σε αυτά τα στενά, είναι όλα κίτρινα και μαύρα. Είναι αδιανόητο. Πριν από τα παιχνίδια, οι φίλοι μου πηγαίνουν εκεί — εγώ τους στέλνω πάντα από νωρίς — και φτάνουν έξι, επτά, οκτώ ώρες πριν από τον αγώνα. Τα εστιατόρια, οι καφετέριες, τα μπαρ είναι όλα γεμάτα. Τρώει ο κόσμος, τραγουδάει, είναι γιορτή.
Και καθώς πηγαίνουμε με το πούλμαν, στρίβουμε σε μια γωνία, φτάνουμε σε ένα συγκεκριμένο σημείο, και αυτό το λέω συνέχεια. Μάλιστα, έχω και βίντεο. Το τράβηξε ο βοηθός μου μέσα από το λεωφορείο.
Βγαίνει λοιπόν μια γιαγιά, σίγουρα πάνω από 70 ετών. Βγαίνει με την ποδιά του σπιτιού, σαν να άφησε την κατσαρόλα πάνω στην κουζίνα, και κατεβαίνει στη γωνία. Μαζί της κατεβαίνει ο γιος της — ή δεν ξέρω ακριβώς ποιος — και μαζί του κατεβαίνουν περίπου τέσσερις γενιές, με τα μικρά τους παιδιά. Όλοι υποστηρίζουν την ομάδα.
Μάλιστα, σε δύο περιπτώσεις αυτή η γιαγιά ήταν στη γωνία ακόμα και με καπνογόνο! Αυτό σημαίνει… Και όταν το βλέπεις αυτό…
Το βλέπεις συνέχεια καθώς περνάς από αυτή τη γειτονιά, όλοι κορνάρουν, βγαίνουν στα μπαλκόνια και στις βεράντες. Ειλικρινά, τώρα που το λέω, ανατριχιάζω. Τόσο πολύ απολαμβάνω κάθε εντός έδρας παιχνίδι. Είναι… είναι αδιανόητο πόσο ωραία είναι η ατμόσφαιρα».
