Υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία;
Το μεγάλο σουξέ του Βοσκόπουλου μετά από τα χθεσινά αποτελέσματα ας το διορθώσουμε. Η βαθμολογία δείχνει πως υπάρχει μπόλικη ΑΓΩΝΙΑ. Αλλά υπάρχει και ΕΥΤΥΧΙΑ για τρεις πλέον. Ευτυχία για τον ΠΑΟΚ που πέρασε πρώτος στη βαθμολογία. Ευτυχία για την ΑΕΚ που είναι δεύτερη δυστυχώς, αλλά δεν χάθηκε κι ο κόσμος, γιατί την Κυριακή παίζει με τον ΠΑΟΚ στη Φιλαδέλφεια. Και ευτυχία για τον Λάζαρο-ΠΑΟ που κοντά στο Πάσχα, πέταξε τα σάβανα και νεκραναστήθηκε.
«Γιατρέ πως μπορώ να κόψω το βήχα σε κάποιους γείτονές μου που δεν με αφήνουν να κοιμηθώ ήσυχα;»
«Μα φυσικά και υπάρχει τρόπος να θεραπευτείς, μίστερ ΑΛΜΕΙΔΑ. Όμως πρέπει να παίξεις όπως ξέρεις κι όπως έκανες όλη την περσινή χρονιά. Με κατοχή μπάλας που θα παράγει πάμπολες ευκαιρίες. Με Latin πάθος, με «Μαραντόνια» αυτοπεποίθηση και υπεροψία, με, με, με… Και με τον Λιούμπισιτς που τον αγόρασες φέτος για φέτος και όχι για την επόμενη χρονιά. Με τον Φερνάντες, τον Κάλενς, τον Μήτογλου, τον Πισάρο…. Το τωρινό σου πρόβλημα και της ΑΕΚ είναι μάλλον ψυχολογικό. Παίκτες καλούς έχεις. Αλλά αυτή η διπολική διαταραχή που τελευταία παρουσιάστηκε θεραπεύεται μεν αλλά θέλει και προσοχή. Cloppexol ή ζουρλομανδύας; Στο χέρι σας είναι.
Είναι άσχημο πράγμα να κερδίσεις την Κυριακή το Τζόκερ και μέχρι να πας να το εισπράξεις να το χάσεις. Ο Μουκουντί την Κυριακή με τον Ολυμπιακό γύρισε από μεγάλη απουσία κι έπαιξε καταπληκτικά. Και χτες απέναντι στον «πιτσιρικά» Ιωαννίδη έκανε δυο μοιραία λάθη που δεν κάνουν, όχι μόνο οι βετεράνοι αμυντικοί με ποδοσφαιρικές παραστάσεις σημαντικές, αλλά ούτε και ο Τζούνιορ εγγονός μου στο πάρκο Νιάρχος που παίζει με άλλα παιδάκια. Και καλά το πρώτο λάθος. Λες έχουν συμβεί τέτοιου είδους αστειότητες και σε πολύ μεγάλους αμυντικούς και σε τερματοφύλακες. Ας θυμηθούμε τον Κολομβιανό τερματοφύλακα Χιγκίτα με τον Καμερουνέζο Ροζέ Μιλά. Όμως σε δυο λεπτά από εγωισμό να το ξανακάνεις; Να λες μέσα σου ΕΓΩ ο Μουκουντί δεν θα ξαναχάσω τη μπάλα από ένα νιάνιαρο; Εγώ πάντως, ο Αλέφαντος κι ο Άγγελος Αναστασιάδης θα τον είχαμε αμέσως αποσύρει από το παιχνίδι. Ας ήταν στο 5, στο 10 ή στο 30ο λεπτό. Και όχι γιατί γενικά δεν είναι καλός αμυντικός ο Μουκουντί αλλά γιατί δημιούργησε μεγάλη ανασφάλεια σε όλους τους άλλους παίκτες.
Και για να μην νομίζετε πως στην πρώτη στραβή άρχισα τη στείρα κριτική για τον Αλμέιδα, σας λέω πως τον εκτιμώ πολύ για την ηρεμία του και για τις προπονητικές του ιδέες. Όμως αν με τον Ολυμπιακό ο Αλμέιδα αιφνιδιάστηκε, χτες έχω την εντύπωση πως φοβήθηκε. Και αν με τον πρώτο στάθηκε τυχερός χτες έζησε έναν κλαυσίγελο. Χαρά στην αρχή για το πάθος του Ελίανσον και το γκολ, κλάματα στην εξέλιξη για τις γκάφες του Μουκουντί. Το συνηθίζουν οι Θεοί αυτού του τόπου να σε προσγειώνουν ανώμαλα. Αλλά παρόλα αυτά τον Αλμέιδα τον αγαπάμε. Είναι αγωνιστής, έχει ξεκάθαρες ποδοσφαιρικές απόψεις και είναι ο άνθρωπος που μας χάρισε ένα νταμπλ και μεγάλες χαρές όταν βλέπαμε την ομάδα μας να νικά παίζοντας το καλύτερο ποδόσφαιρο από τους άλλους.
