Η μνήμη είναι ένας μηχανισμός στον άνθρωπο που λειτουργεί περίεργα. Κάνει περίεργα άλματα και συχνά ξεχνάς ωφέλιμα συμβάντα του παρελθόντος επειδή σε έχουν πληγώσει και θυμάσαι πιο βολικά και ευχάριστα. Στο ποδόσφαιρο και στις εκλογές αυτό είναι σύνηθες φαινόμενο. Θα έλεγε κάποιος πως στις δύο αυτές εκδηλώσεις των ανθρώπων υπάρχει απώλεια μνήμης.
Ας ξαναθυμηθούμε ορισμένα του πρόσφατου παρελθόντος:
Η ΑΕΚ στον πρωταθλητισμό που κάνει δεν έχει συνέπεια. Στρώνει το βήμα της σαν άλογο που καλπάζει κι εκεί που λες όλα καλά μπερδεύεται και μένει πίσω. Έχει μεγάλα κενά για ομάδα που θέλει και της πρέπει να είναι πρώτη.
Περιμέναμε τα εγκαίνια του νέου γηπέδου για να μας δώσει ξανά μια ταυτότητα. Είχαμε μια μέτρια ομάδα που συνήθως αρχές του χρόνου ξεφούσκωνε. Λίγο πριν μπούμε στο γήπεδό μας ήρθε κι ο Αλμέιδα με την παρέα του. Και αμέσως η ΑΕΚ έγινε ομάδα που έπαιζε θεαματικό και ατρόμητο ποδόσφαιρο. Αυτό το στυλ παιχνιδιού μας έφερε ένα νταμπλ. Αυτόματα ξεχάσαμε τις αμέτρητες χρονιές δυστυχίας και μιζέριας που βιώσαμε και πιστέψαμε πως έχουμε μια ομαδάρα ανίκητη η οποία κάθε χρόνο θα βγαίνει πρώτη.
Δεν μας άρεσε που η ΑΕΚ δεν πήρε ξανά το πρωτάθλημα. Σαν νεόπλουτοι ξεχάσαμε το παρελθόν μας και γλεντοκοπώντας στα μπουζούκια νιώθαμε άτρωτοι. Ξεχάσαμε τις ανασφάλειες που βιώναμε επειδή η βιοτεχνία μας αγόρασε δυο μηχανές και ονομάστηκε εργοστάσιο. Αλλά όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ομαλά και βολικά για εμάς, Αντί να σκύψουμε το κεφάλι και να σχεδιάσουμε αισιόδοξα το μέλλον μας κάνουμε κριτική στον Αλμέιδα. Λες και ο άνθρωπος να υπέγραψε μια σύμβαση να μας βγάζει κάθε χρόνο πρώτους. Να μας κάνει Ολυμπιακό στη θέση του Ολυμπιακού.
Η πρωτιά είναι ένα αποτέλεσμα που από τη φύση του είναι πολυσύνθετο. Και μην ξεχνάμε και τι τράβηξε η ομάδα όλους αυτούς τους μήνες που πέρασαν: Συχνοί τραυματισμοί του ανθρώπου «εύκολο γκολ», του Γκαρσία. Ο Πόνσε στα πρώτα του παιχνίδια ψαχνόταν. Κάθοδος των φασιστοειδών της Κροατίας. Αστυνομία και Κράτος απόντες. Δολοφονία του Μιχάλη. Διακοπή πρωταθλήματος. Αναβολές συχνές αγώνων. Εορτασμοί 100 χρόνων ίδρυσης του σωματείου. Κάπου λαθέψαμε, κάπου δεν αντέξαμε στην πίεση. Συμβαίνουν αυτά.
Τώρα έχουμε μπροστά μας μια χρονιά και μπορούμε να διορθώσουμε αρκετά πράγματα. Η ποδοσφαιρική ζωή της ΑΕΚ με τον Αλμέιδα έχει αρχίσει μόλις πρόσφατα. Ας απολαύσουμε το χαμόγελο και την ηρεμία του. Ας απολαύσουμε τη σιγουριά που αποπνέει. Η περίπτωση Αλαφούζος-Γιοβάνοβιτς- Τερίμ ας είναι ένα μάθημα για όλους.
