Σούσουρο μεγάλο! Διαδόθηκε η φήμη πως ο Μελισσανίδης πουλάει την ΑΕΚ. Μελαγχολία και πανικός! Στις μέρες μας είναι απίθανο να αρνηθείς μια ισχυρή πρόταση. Και μερικές φορές και άκρως επικίνδυνο και συχνά επιζήμιο. Πλησιάζει και τα 80, ε, όπου να ’ναι θα συμβεί κι αυτό.
Είμαι για σχεδόν 60 χρόνια αφανάτιστος φίλαθλος της ΑΕΚ. Είμαι όμως και φανατικός οπαδός της ξεχωριστής ντρίμπλας, της μοναδικής επινόησης και της σπάνιας προσωπικής ενέργειας. Και παρόλο που έχω βγάλει τις τσίμπλες από τα μάτια, συχνά μεροληπτώ υπέρ της ΑΕΚ.
Γιατί πώς να το κάνουμε; Ο πρώτος έρωτας είναι αυτός που γράφεται στην ψυχή μας με ανεξίτηλο μελάνι. Τα σκιρτήματα αρχίζουν κοντά στα έξι. Δεν το συνειδητοποιείς αλλά ο φτερωτός Θεός σε τρυπά με το βέλος του και σου καθορίζει κατά πολύ την προσωπικότητα που τότε αρχίζεις να δομείς.
Όταν φτάνεις δέκα χρονών είσαι ξεκάθαρος όταν σε ρωτούν: Είμαι ΑΕΚ τους λες, με θάρρος και αφοπλιστική ειλικρίνεια. Και μετά, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα ψάχνεις να βρεις για ποιο λόγο είσαι ΑΕΚ ή ΠΑΟΚ ή κάποια άλλη ομάδα. Και ποτέ δεν θα βρεις πειστικούς λόγους που να εξηγούν σε εσένα ή σε αυτόν που σε ρώτησε γιατί αγάπησες την ΑΕΚ; Πώς μπορείς να απαντήσεις γιατί ερωτεύτηκες τη Γωγώ με τα ξανθά κοτσιδάκια ή την Ελένη με τα γαλάζια ματάκια; Δεν ξέρεις και δύσκολα μαθαίνεις το γιατί.
Στην αναδρομή των χρόνων που πέρασαν, ακολούθησαν πολλά σπουδαία ματς σχετικά με την ΑΕΚ σε Ευρωπαϊκά παιχνίδια και στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Αξέχαστο όμως μου μένει το ταξίδι στη Γιουγκοσλαβία για ένα ματς με την Παρτιζάν. Ένας αγώνας αγάπης και αλληλεγγύης μεταξύ δύο ομάδων που εκπροσώπησαν τους λαούς τους και αντιστάθηκαν στους φιλοπόλεμους στρατιωτικούς και πολιτικούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένας αγώνας αγάπης χωρίς ηττημένη ομάδα.
Όμως αν κάνω έναν πρόχειρο απολογισμό δυστυχώς καταλήγω στο ότι οι χαρές που έχω πάρει από την ομάδα μου είναι λιγότερες από τις λύπες. Ίσως γιατί οι προσδοκίες μου υπήρξαν πάντα υπερβολικές. Και αναπολώντας όλα αυτά τα 60 χρόνια που είμαι δεμένος μαζί της καταλήγω πως η μνήμη μου αν και ταυτίζεται με παίκτες, προπονητές και Προέδρους, αν και τα πρόσωπα αυτά είναι ικανά να συμπεριλάβουν το όλον της έννοιας ΑΕΚ, εκείνο που έρχεται στο νου μου είναι αυτό που επιγραμματικά είπε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος:
«Η ΑΕΚ είναι ιδέα και οι ιδέες δεν αποθνήσκουν, ζουν, εμπνέουν και χαρίζουν αγάπη.»
ΥΓ Ο Τίγρης γέρασε μαζί με την ΑΕΚ. Τώρα το τάμα που είχε κάνει εκπληρώθηκε. Το νέο γήπεδο είναι πραγματικότητα. Βρήκε στο πρόσωπο του Αλμέιδα και τον κατάλληλο προπονητή και κοιτάζει με απόλυτη ασφάλεια το μέλλον της ομάδας του. Γιόρτασε μαζί με εκατομμύρια Αεκτζήδες και τα 100 χρόνια της ίδρυσης του συλλόγου. Και στις γιορτές αυτές δεν ξεχώριζες τον Πρόεδρο μιας ιστορικής ομάδας από τον αγνό φίλαθλό της. Ξέρει καλά από ποδόσφαιρο, πληρώνει, δεν ανακατεύεται, αλλά μόνο κορόιδο δεν μπορείς να τον πιάσεις. Κάθεται και σαν μικρό παιδί πανηγυρίζει τα γκολ του παίκτη που έχει αδυναμία, του Γκαρσία. Και κάθε τόσο αμολάει και μια ατάκα, με μπόλικη θυμοσοφία. Δίνει την εντύπωση πως έχει κάνει συμφωνία με το αόρατο. Δεν αγχώνεται, όπως άλλοι Πρόεδροι, αλλά διασκεδάζει αφάνταστα. «Την ΑΕΚ την αγαπάμε πιο πολύ όταν χάνει» είπε πρόσφατα και έδωσε ξανά το στίγμα του. Η ΑΕΚ είναι μεγάλη ομάδα. Μεγάλη σε ιστορία, μεγάλη σε φιλάθλους, μεγάλη σε παίκτες που ανέδειξε.
ΠΡΟΒΛΕΨΗ και ΕΠΙΘΥΜΊΑ μου: Ο Μελισσανίδης φέτος ΔΕΝ θα πουλήσει τις μετοχές του.
