Οι Πρόεδροι μέσα σε όλη την ποδοσφαιρική οικογένεια δείχνουν πως είναι οι μεγάλοι εξαπατημένοι, τα μεγάλα «κορόιδα». Παρόλο το υπερτροφικό τους Εγώ, που προέκυψε από τις επιτυχίες τους στα επαγγέλματα που ασκούν, υποκύπτουν και υποτάσσονται σε αυτό που θέλουν οι πολλοί. Όλοι τούς σέβονται αλλά κανείς δεν τους υπολογίζει ιδιαίτερα. Βάζουν λεφτά και πρέπει να ράβουν το στόμα τους. Πλήρωνε και μη μιλάς τους λένε.
Αν ένας Πρόεδρος αναφερθεί στην κακή απόδοση ενός παίκτη, σε θέματα που έχουν να κάνουν με την τακτική, με τις επιλογές στην κατάρτιση της ενδεκάδας, ή σε λανθασμένο πλάνο του προπονητή, θεωρείται κάτι παραπάνω από βέβηλος, θεωρείται μίασμα. Τους έχουν στην κορυφή αλλά τους θέλουν βωβούς και άλαλους, λες και τους έκοψαν τη γλώσσα, κάτι σαν τα διακοσμητικά κεφάλια λιονταριών που κρεμούν στους τοίχους του σπιτιού τους όταν επιστρέφουν από το σαφάρι.
Είναι σκληρό πράγμα αυτό, να σου ζητούν μετ’ επιτάσεως κάθε καλοκαίρι να ρίξεις στην ομάδα εκατομμύρια για μεταγραφές και εσύ να το κάνεις αυτό αλλά στα… μουγκά.
Στην ΑΕΚ είχαμε τον γραφικό Τροχανά. Παρόλο που στην ΑΕΚ είχαν ψηλά τότε και πάνω από όλους τον Μπάγιεβιτς, ο Τροχανάς πήγαινε κόντρα στο ρεύμα και δεν έκλεινε στόμα όλη την εβδομάδα. Πλήρωνε και στην ώρα τους τα ακριβά συμβόλαια των παικτών κι έπρεπε κατόπιν σαν μασόνος να ακολουθεί τον νόμο της σιωπής. Αλλά αυτός δεν κρατιόταν. Γιατί δεν κέρδισε η ΑΕΚ; Τι έγινε και ήταν λάθος, τι πρέπει να γίνει για να αποφευχθεί το επόμενο λάθος, μίλαγε, μίλαγε, μίλαγε… με καλλιεργημένη και κομψή γλώσσα, αλλά δεν έπρεπε να μιλά. Ολόκληρες αναλύσεις έκανε κι έβγαζε διαγγέλματα. Σαν να είχε αγοράσει ένα καινούργιο μοντέλο αυτοκινήτου και να ήθελε να οδηγά συνεχώς. Λες και να έγινε Πρόεδρος της ΑΕΚ μόνο και μόνο για να κάνει δηλώσεις στους δημοσιογράφους. Ώσπου έφυγε ο Μπάγιεβιτς και το έφαγε το κεφάλι του. Ειρήσθω εν παρόδω θα αναφέρω ακόμη για τον Τροχανά, αυτόν τον περίεργο Αεκτζή, πως άνοιξε την κερκόπορτα για να πέσει η ΑΕΚ στα νύχια της Ένικ και ακολούθως να λεηλατηθεί.
Σε πλήρη αντίθεση με τον Τροχανά έρχεται η περίπτωση τον Προέδρου του ΠΑΟΚ Ιβάν Σαββίδη που κυριολεκτικά είναι αόρατος από το ποδοσφαιρικό προσκήνιο. Ακόμη και στον φετινό άθλο του Δικέφαλου του Βορρά, την κατάκτηση του πρωταθλήματος, δεν ακούστηκε ο ίδιος καθόλου.
Κύριε Ηλιόπουλε,
εσείς οι Πρόεδροι μοιάζετε αρκετά με τους αρχαίους χορηγούς. Σας θέλουν εύπορους, μερακλήδες και σπάταλους. Κάτι αντίστοιχο με τους αρχαίους και ζάμπλουτους Έλληνες χορηγούς που για την εύφημο μνεία τους και μόνο χρηματοδοτούσαν τις αρχαίες τραγωδίες αλλά και την τροφοδοσία και τον εξοπλισμό πολεμικών πλοίων. Και από όλη αυτή τη όμορφη βαβούρα τι μας έμεινε; Ο Αισχύλος και οι άλλοι υπέροχοι Ποιητές και τα έργα τους. Θυμάστε μήπως εσείς το όνομα κανενός χορηγού που πλήρωσε αδρά τους ηθοποιούς, τους χορευτές, τις χορωδίες και τον συγγραφέα και σκηνοθέτη για να κάνουν πρόβες και να ανεβάσουν μια παράσταση; Εγώ όχι. Κάπως έτσι γίνεται και με τους Προέδρους των ποδοσφαιρικών ομάδων.
Το πρώτο δεκαήμερο στην ΑΕΚ πήρες άριστα! 90 εκατομμύρια ακούμπησες στον Μελισσανίδη και δεν έβγαλες άχνα. Φαντάζομαι τον εαυτό μου στη θέσης σου και τρελαίνομαι. Θα είχα ξενυχτήσει, θα είχα πάρει όλα τα ξαδέρφια και τους μπαρμπάδες μου να τους το λέω. Θα ζήταγα να βγω σε όλα τα πάνελ των τηλεοράσεων. Εσύ όμως τίποτε. Κυριολεκτικά σαν Αρχαίος χορηγός Κύριος με τα όλα σου. Πριν από όλα και από όλους έβαλες τον Αισχύλο-Αλμέιδα.
Γι’ αυτό σε παρακαλώ τώρα πλήρωνε κι άλλο και… μην μιλάς.
