Η ήττα της «ΕυρωΑΕΚ» του Ματίας Αλμέιδα, με σκορ 3-1, από την “παγκοσμίως άγνωστη” ΝΟΑ προκάλεσε τεκτονικές δονήσεις και τράνταξε, συνθέμελα, την «Αγιά-Σοφία». Φυσικό και αναμενόμενο. Γιατί, δεν μπορεί μια ομάδα που κτίζεται, με στόχο να προκαλέσει τη ζήλεια των κορυφαίων ευρωπαϊκών συλλόγων, να διασύρεται από ποδοσφαιρικούς «κατιμάδες», όπως η ΝΟΑ ή η Ιντερ ντ’ Εσκάλδες (στο 4-3 εντός έδρας έβριζαν μέχρι και τα … λουκάνικα στα κιόσκια, με τα « βρώμικα» της Νέας Φιλαδέλφειας).
Η κιτρινόμαυρη στρατιά του «σαμουράι» Ματίας διασύρθηκε, από Αρμένιους «παιχταράδες», η φαινομενικά εύκολη πρόκριση έγινε βραχνάς και ο Μάριος Βένγκα Α’ δεν έχασε μόνο τον ύπνο του, αλλά και την ψυχραιμία του, με αποτέλεσμα, “εν βρασμώ ψυχής” και “τρικυμίας εν κρανίω” αποφάσισε να κινηθεί ως πειραιώτης (δεν γνωρίζω, αν έχει σχέση με το μεγάλο λιμάνι, αλλά, συνειρμικά και λόγω του ότι είναι πλοιοκτήτης, η πρώτη μου σκέψη εκεί με οδηγεί), για να καθαρίσει την υπόθεση πρόκριση.
Υποθέτω, γιατί είναι κομματάκι δύσκολο να βρεθώ στα Σπάτα και να παρακολουθήσω δια ζώσης το «σόου» του προέδρου, ότι ο σενιόρ Μάριος, με το ύφος του άντρα του πολλά βαρύ, που, έτσι και του μιλήσεις το πρωΐ, την κάνεις από κούπες και ως μεγαλοπαράγοντας παλιάς κοπής, με την μεγαλοπρεπή «πατσοκοιλιά» να προεξέχει, στο δασύτριχο στήθος να στροφαλίζουν οι χοντρές σταγόνες του ιδρώτα (λόγω καύσωνα) και ΧΧL πουκάμισο (με το κροκοδειλάκι ή το αλογάκι, αν και στην περίπτωση του πλοιοκτήτη προέδρου ο …παύλος ο καρχαρίας ( paul and sarks) αρμόζει, για να πιστοποιεί, όχι μόνο το στυλιστικό γούστο, αλλά και την οικονομική του επιφάνεια), έσκασε μύτη κι έβαλε τα «γκάζια» στους παίχτες (όπως αναφέρουν τα «copy-paste» δημοσιεύματα), αλλά και πρόστιμο, για την ντροπιαστική εμφάνιση στην Αρμενία.
«Δικό του είναι το μαγαζί κι άμα γουστάρει του βάζει φωτιά και το καίει», που λέει και ο φίλος μου ο Χαραλάμπης, από την Κοκκινιά και «λόγος δεν σου πέφτει». Συμφωνώ απόλυτα με το φιλαράκι μου και λόγος δεν μου πέφτει. Όμως, για φανταστείτε τον πρόεδρο της Μπαρτσελόνα, της Ρεάλ, της Μπάγερν, της Παρι Σεν ζερμεν ή της Μάντσεστερ Σίτυ να κάνει “ντου” στα αποδυτήρια, για να επιπλήξει τους παίχτες και να επιβάλλει πρόστιμα, μετά από μια, έστω και παταγώδη, αποτυχία. Θα τον είχαν περάσει πριονοκορδέλα πρώτα και κύρια οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, για ασέβεια προς το πρόσωπο τους και, κυρίως, για προσβολή της επαγγελματικής τους επάρκειας. Φανταστείτε τον πρόεδρο της Ρεάλ να λέει στον Μμπαπέ, ντροπή σου (ρε άμπαλε, ζαμανφουτίστα) και πάρε και πρόστιμο, για να βάλεις μυαλό κι ο Γάλλος διεθνής, με σκυμμένο κεφάλι, να δέχεται την επίπληξη της …προεδράρας. Θα τον είχαν πάρει με τις κλωτσιές, αλλά κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί, γιατί οι σοβαροί πρόεδροι σέβονται τους παίχτες, τους προπονητές και, κυρίως, γνωρίζουν τις κόκκινες γραμμές, πέραν των οποίων δεν μπορούν να κινηθούν. Στο τρόπο λειτουργίας των μεγάλων ομάδων, ο χώρος των αποδυτηρίων είναι ιερός και αποτελεί άβατο, για τους μη έχοντες σχέση, με το αγωνιστικό κομμάτι των ομάδων.
Θα συνιστούσα, λοιπόν, στον σενιόρ Μάριο, πριν εκραγεί, όπως ο Βεζούβιος κι επιχειρήσει, με καυτή λάβα, να κάψει τον Μουκουντί, τον Ελίασον, τον Λιβάι και τ’ άλλα παιδιά, να κλέψει και μάλιστα το συντομότερο δυνατό, λίγο από τον πολύτιμο χρόνο του και, αργά τη νύχτα, για να ‘χει ηρεμία, ας καθίσει αναπαυτικά στην πολυθρόνα του σαλονιού του, για να παρακολουθήσει στη γιγαντιαία, υποθέτω, οθόνη της τηλεόρασής του, τη σειρά του Netflix, «Together: Το τρέμπλ της Μάντσεστερ Σίτυ».
Το πρώτο που θα νοιώσει είναι ντροπή. Το δεύτερο, ότι τα venga και τα vamos, αν δεν συνοδεύονται από τον ανάλογο κώδικα αθλητικής συμπεριφοράς, είναι για το «Σαποδρόμιο» του Ρίο και για τους πωλητές της λαϊκής αγοράς της Βαρκελώνης, για να μην πώ για τη λαχαναγορά του Ρέντη και με παρεξηγήσουν κάτι φίλοι λαχανάδες ΑΕΚτζήδες. Θα διαπιστώσει, πόσο λάθος ήταν η απόφασή του, να τα χώσει στους παίχτες. Ότι είναι επιεικώς απαράδεχτη η συμπεριφορά προέδρου, που ευαγγελίζεται τη δημιουργία ομάδας ζηλευτής στη Ευρώπη.
Για να προλάβω τις όποιες ενστάσεις, γνωρίζω, ότι στο χώρο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου κυκλοφορούν και πρόεδροι τσαμπουκάδες, αλλά, με τα ντου, τις απειλές και τα πρόστιμα, το μονο που πέτυχαν, μακροχρόνια, ήταν να καταστρέψουν τις ομάδες τους και να γίνουν περίγελος, στο χώρο του ποδοσφαίρου. Το ότι τους ξέχασε, ακόμα και η μάνα τους είναι το λιγότερο που τους συνέβη.
Παρακολουθώντας τη σειρά, ο πρόεδρος της ΑΕΚ θα πάρει το μάθημά του, για το πως διαχειρίζονται μια κρίση, οι κορυφαίο σύλλογοι της Ευρώπης και, κυρίως, πως συμπεριφέρονται οι ποδοσφαιρικά πολιτισμένοι. Ούτε απειλές, ούτε ύβρεις και πρόστιμα, ούτε τσαμπουκάδες «ντε λα μαγκιέν, θα σας … γαργαλήσω, με τους παίχτες να παραγγέλνουν φασόλια, για τα περαιτέρω (για όσους αγνοούν τα περαιτέρω, ας κλικάρουν στο διαδίχτυο, Τζίμης Πανούσης «θες μια μερίδα φασόλια …. Και θα καταλάβουν).
Δυστυχώς, στην ποδοσφαιρική γειτονιά μας, η κίνηση του Μάριου βρήκε υποστηριχτές. Αναμενόμενο. Οι γνωστοί χειροκροτητές ξεσάλωσαν: «Και μπράβο στον πρόεδρο, που τους έτριξε τα δόντια. Για να βάλουν μυαλό τα κ@λόπαιδα, που μόνο ξέρουν να τα παίρνουν» και λοιπές ομορφιές του υπέροχου κόσμου των κάθε μορφής χουλιγκάνων. Είναι οι ίδιοι, που μια εποχή αποθέωναν τον «τίγρη», όταν έδειχνε τα νύχια του, στους ποδοσφαιριστές της ομάδας κι έπεφταν τα πρόστιμα, όπως οι απαγορεύσεις εξόδου στους φαντάρους. Λογικές και τακτικές της εποχής που η μπάλα είχε κορδόνι, η τηλεόραση ήταν ασπρόμαυρη και δεν είχε καν ανακαλυφθεί το ριπλέι. Κατάλοιπα της εποχής που, Ο Στέλιος, ο Νίκος ο Γιώργος έπαιζαν για μια πορτοκαλάδα, χύνοντας ποτάμια ιδρώτα και πολλές φορές αίμα, για το μεγαλείο της ομάδας.
Δυστυχώς, για όλους αυτούς, ζούμε την εποχή, που η ΑΕΚ θα ξεκινάει τους αγώνες της, χωρίς Έλληνα ποδοσφαιριστή, στο βασικό της σχήμα, πολύ περισσότερο χωρίς κανένα ΑΕΚτζή (ποδοσφαιριστή Έλληνα, από τις ακαδημίες της «μάνας» ΑΕΚ), με τους ξένους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές να αντιμετωπίζονται με αξιοπρέπεια, σεβασμό και, κυρίως, με αναγνώριση του ταλέντου και της δουλειάς τους. Δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται ο Μάριο Βένγκα Α’ να συμπεριφέρεται όπως ο … «Μελλισαν-μπέης», ο “Βαγγέλας” και ο “Τζόν”, που μια εποχή απειλούσαν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές κι αθλητές, ότι, αν αποτύχουν, θα γυρίσουν κολυμπώντας ή περπατώντας, όπως οι πρόσφυγες, από τους τόπους διασυρμού τους.
Αν, μετά την παρακολούθηση της σειράς του Netflix, «Together: Το τρέμπλ της Μάντσεστερ Σίτυ», ο νέος μεγαλοϊδιοκτήτης της ΠΑΕ-ΑΕΚ δεν αναθεωρήσει τις απόψεις του και δεν αλλάξει ρότα κι επιμείνει στην τακτική του προέδρου – τσαμπουκά, κάθε φορά, που η ομάδα δεν θα πετυχαίνει τους στόχους της, το μόνο που έχω να του ευχηθώ, είναι καλά ταξίδια, σε φουρτουνιασμένες θάλασσες, με «Σκύλλες και Χάρυβδες» να παραμονεύουν.
