Θύμα της απίστευτης προχειρότητας των ανθρώπων που διοικούν το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι η Εθνική Ανδρών και κατ’ επέκταση ο Γκουστάβο Πογιέτ. Ο ουρουγουανός τεχνικός, αν και το συμβόλαιό του έχει λήξει εδώ και μήνες, ακόμα περιμένει τη διοίκηση της ΕΠΟ να αποφασίσει για το μέλλον του. Είναι δε τέτοια η ανικανότητα των υπευθύνων που άφησαν τον Πογιέτ να καθοδηγήσει την Εθνική στα πολύ κρίσιμα μπαράζ για το Euro 2024, χωρίς να έχουν την παραμικρή εξασφάλιση ότι θα το κάνει, παρά μόνο τη θέλησή του.
Ο λόγος είναι ότι το συμβόλαιό του είχε λήξει από τον Μάρτιο και η απερχόμενη διοίκηση δεν επιθυμεί να λάβει αποφάσεις που θα δεσμεύσουν την επόμενη. Εντός του καλοκαιριού, θα πραγματοποιηθούν εκλογές και το τι μέλλει γενέσθαι θα κρίνει ο επόμενος πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Παράλληλα, στο φιλικό της Εθνικής Ανδρών στις 7 Ιουνίου με τη Γερμανία στο Γκλάντμπαχ, στον πάγκο της ομάδας θα καθήσει υπηρεσιακός προπονητής.
Σε δηλώσεις του σε ραδιοφωνικό σταθμό της Ουρουγουάης, ο Πογιέτ αποκάλυψε ότι έχει κάνει συζητήσεις και έχει δεχτεί προτάσεις, χωρίς να είναι ακόμη κάτι οριστικό.
Όσα δήλωσε για το μέλλον του:
“Κάποιος ονειρεύεται ότι η καλύτερη ευκαιρία έρχεται πρώτη, αλλά δεν συμβαίνει πολλές φορές, θα δούμε τι θα προκύψει πρώτα. Είμαι ανοιχτός σε όλα, αλλά ας πούμε ότι στους συλλόγους μπορώ να είμαι λίγο πιο επιλεκτικός γιατί λογικά υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες σε επίπεδο συλλόγων παρά με εθνικές ομάδες. Είχα μια συγκεκριμένη πρόταση, οι υπόλοιπες ήταν ενδιαφέρουσες συναντήσεις.
Η παρουσία του στην Εθνική Ελλάδας και δη σε μια εθνική ομάδα:
“Μου άρεσε πολύ, υπήρχε μία αντίφαση που είναι ότι είχα πολύ πιο έντονη σχέση με τον παίκτη. Το να τους επισκέπτεσαι, να τους τηλεφωνείς, να γνωρίζεις για τις οικογένειές τους, τους τραυματισμούς τους, σε οδηγεί σε μια πιο στενή σχέση παρόλο που δεν είσαι μαζί τους συνέχεια, όπως συμβαίνει όταν εργάζεσαι σε κλαμπ”.
Για τους Έλληνες ποδοσφαιριστές:
“Ο Έλληνας είναι ένας πολύ τεχνίτης παίκτης, που του αρέσει να έχει την μπάλα και που παίζει με μεγάλη πίεση. Ίσως του λείπει η εκρηκτική ταχύτητα, αυτός ο παίκτης που υπάρχει στο γαλλικό ή το αφρικανικό ποδόσφαιρο. Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει πολλές ομοιότητες με το ποδόσφαιρο της Ουρουγουάης: ένταση πίεση και αντιπαλότητα μεταξύ των μεγάλων συλλόγων”.
