Με τη… μπότα της ΚΕΔ στο λαιμό μας κάθε Κυριακή και με το μιντιακό σύστημα να είναι είτε ασπόνδυλο, είτε πληρωμένο για να αρθρώσει λέξει, πάμε να δούμε τα δεδομένα και τα ζητούμενα για την ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς:
- Δεδομένο ένα, ότι η ΑΕΚ μας απέχει κατά πολύ από το ποδόσφαιρο που ονειρευόμαστε να τη βλέπουμε να παίζει…
- Δεδομένο δύο, η διαιτησία που δεν έχει αφήσει το σύνολο του Μάρκο Νίκολιτς ούτε να αναπνεύσει ούτε να εκφραστεί, ενώ σε πολλές περιπτώσεις έχει στερήσει βαθμούς από την ομάδα μας
- Δεδομένο τέσσερα, η ΑΕΚ μας στέκεται παρά τους κλυδωνισμούς και είναι μέσα σε όλους της τους στόχους σε αντίθεση με πέρσι που αποκλείστηκε από κάποια Νοά.
- Δεδομένο τέσσερα, τα όποια συμπεράσματα πρόκειται να βγουν πρέπει να γίνουν υπό το πρίσμα των παραπάνω τριών δεδομένων.
Με απλά λόγια, είναι μεν νωρίς να κάνουμε ταμείο αλλά όταν έχεις καεί από το χυλό, φυσάς και το γιαούρτι….
Η ΑΕΚ έχοντας μπροστά της τη διακοπή για τις εθνικές ομάδες βλέπει τον εαυτό της στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ένα βαθμό πίσω από τον ΠΑΟΚ και τρεις από τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό. Δεν παίζει ωραίο ποδόσφαιρο αλλά έχει δείξει ότι στόχος της είναι το αποτέλεσμα. Κάποια όμως αποτελέσματα δεν έχουν έρθει κι αυτό έχει δημιουργήσει γκρίνια στις τάξεις των οπαδών που ζητάνε – ω, τι έκπληξη – το κεφάλι του προπονητή. Και είναι λογικό. Ήττα από τον ΠΑΟΚ με κάτω τα χέρια, ήττα από τον ΟΣΦΠ με κάτω τα… πόδια. Ήττα από κάποια Τσελιέ και ισοπαλία με μία τον βάζελο της Ιρλανδία.
Ναι όμως είχε και τη μεγάλη ανατροπή κόντρα σε όλους και όλα με την Κηφισιά που γύρισε από 2-0 για να αλώσει το χωράφι του Περιστερίου, νίκη και στην Ευρώπη, μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της με 6-0 την Αμπερντίν (την ίδια ώρα που κάποιοι έτρωγαν πέντε από τη Μπαρτσελόνα).
Αυτά το ελάχιστο είναι πως πρέπει να τα αναγνωρίσουμε, μαζί με το γεγονός ότι όλα αυτά γίνονται με τη μπότα της ΚΕΔ όπως γράψαμε πιο πάνω στο λαιμό μας κάθε Κυριακή.
Εδώ δεν είμαστε για να χρυσώσουμε το χάπι σε κανέναν…. Πάνω από όλα η ΑΕΚ μας, για την οποία έχουμε δώσει τόσα και τόσα κι ακόμα δίνουμε και θα δίνουμε…
Πρέπει όμως να δώσουμε λίγο χρόνο στον Σέρβο να μας δείξει τι μπορεί να κάνει. Είναι λάθος να συγκρίνουμε την πρώτη του σεζόν με την πρώτη του Αλμέιδα. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΠΙΣΗΣ. Ούτε στο αγωνιστικό κομμάτι, ούτε και στο εξωαγωνιστικό.
Με τη μπότα λοιπόν της ΚΕΔ στο λαιμό μας και χωρίς να έχουμε παίξει το ποδόσφαιρο που αρμόζει στην ΑΕΚ, ο Νίκολιτς κρατά την ομάδα με αξιοπρέπεια, κόντρα σε ένα σύστημα που δεν έχει ακούσει καν αυτή τη λέξη.
Κι αν δε μπορεί, εδώ είμαστε. Να κάνουμε όμως το ταμείο στο τέλος. Κι αν όχι στο τέλος, τουλάχιστον όχι από την αρχή.
Όπως είπαμε η ΑΕΚ είναι πάνω από όλους και από όλα, πάνω από προπονητές, προέδρους και παίκτες. Ο μόνος που δε μπορεί να αντικατασταθεί είναι ο λαός της. Αλλά κι αυτός πρέπει να μάθει να περιμένει όταν πρέπει και… όσο πρέπει.
Υ.Γ. Στα τρία γκολ το ένα δώρο θα έπρεπε αλλά εδώ έχουμε “δώσε τρία να πάρεις ένα”. Τα δώσαμε τα… τρία μας και έμεινε το ένα και περήφανο από τον αλήτη Πινέδα που τους χάλασε τη σούπα. Να το στείλουμε πεσκέσι στην ΚΕΔ με ντελίβερι Τσακαλίδη που θα ξέρει τι… να το κάνει!
