*Ένας σκληρός Μαραθώνιος που άρχισε τον Ιούλιο, έφτασε την Κυριακή σε κρίσιμο και καθοριστικό σημείο με απόλυτη επιτυχία. Για τον τερματισμό υπολείπονται ακόμη αρκετά χιλιόμετρα. Το σημείο αυτό, για να έχουμε εικόνα σύγκρισης, είναι περίπου η Αγία Παρασκευή. Ο τερματισμός είναι ακόμη μακριά και πολύ δύσκολος γιατί οι δρομείς δεν πάνε να τερματίσουν στο Στάδιο με τα αυτοκίνητά τους, ούτε και με το λεωφορείο. Τρέχουν με τις δικές τους δυνάμεις και με την ανελέητη βαρύτητα να τους τρώει το μυϊκό σύστημα και τα σωθικά.
*Όλοι οι στόχοι της ΑΕΚ πιάστηκαν, ακόμη και οι στατιστικά απίθανοι. Ευρωπαϊκές αλλεπάλληλες προκρίσεις, κύπελλο και πρωτιά στο πρωτάθλημα.
*Οι πρώτοι δρομείς, αφού διήνυσαν τα αρχικά κοπιώδη σημεία -αυτά που έχουν πολλές ανηφοριές και κατηφοριές – χθες φάνηκαν στην Γέφυρα της Αγίας Παρασκευής. Και πλέον απομένουν τα τελευταία χιλιόμετρα μέχρι να τερματίσουν στο Καλλιμάρμαρο.
*ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑΜΑΡΩΤΗ ήρθε η ΑΕΚ!
Και οι ΑΕΚΖΗΔΕΣ φίλαθλοι σαν μικρά παιδιά χάρηκαν και πανηγύρισαν την τελευταία νίκη του έτους επί του ΟΦΗ και αναρωτιούνται:
*Είναι κουρασμένη η ομάδα; Μπα… όχι. Φλομωμένη; Ούτε. Με μάτια που γυαλίζουν παίκτες και προπονητής απάντησαν σε πολλούς και σε πολλά.
*Απάντησαν πρώτα από όλα στους εαυτούς τους και στους φιλάθλους. Όταν ξεκινούσε η χρονιά όλοι αναρωτιόμασταν: Μπορεί αυτή η ομάδα να γίνει εφάμιλλη της ομάδας του νταμπλ; Μπορεί αυτός ο Σέρβος καράφλας να φτάσει και να προσπεράσει τον Αργεντίνο με την μεγάλη ψυχή; Και επί της ουσίας: Μπορεί να καταφέρει τις αλλεπάλληλες νοκ άουτ προκρίσεις και να περάσει στους 16 του Κόνφερανς από τις πρώτες ομάδες; Μπορεί παράλληλα να προχωρήσει στο κύπελλο, ειδικά όταν με ανύπαρκτες ομαδούλες έφερνε τα ψυχοβγαλτικά 1-0; Μπορεί στο πρωτάθλημα να κάνει κάτι ουσιαστικό ή θα αρκεστεί στον «φέτος χτίζουμε την ομάδα;»
*Η ΑΕΚ, όπως είναι παγκοίνως γνωστό, δεν έχει άκρες στην ΕΠΟ του κυρίου Γκαγκάτση. Ούτε και στην ομοσπονδία διαιτητών και Λανουά. Κι εγώ θα ήθελα να παρακαλέσω τους φίλους που κρατούν στατιστικές να μου πουν λεπτομέρειες, γιατί εδώ έχουμε παγκόσμια ρεκόρ:
- ΠΟΣΑ είναι τα ΔΟΚΑΡΙΑ μέχρι τώρα της χρονιάς που ξεκίνησε τον Ιούλιο; Πόσες φορές η γαμ@@ένη η μπάλα σαδιστικά αντί να μπει στα δίχτυα χτυπάει στα ξύλα και εξοστρακίζεται. Νομίζει κανείς πως οι παίκτες στα Σπάτα προπονούνται ειδικά για κάτι τέτοιο. Θυμάμαι παλιά που βρέθηκα στη Γερμανία, είχαν στην τηλεόραση καλεσμένο τον Μπεκενμπάουερ, με κουστούμι και γυαλιστερά παπούτσια, και του ζήτησαν να σουτάρει σε ειδικό μακρινό σημείο μια μπάλα. Κι αυτός άνετος το έκανε.
- ΠΟΣΑ είναι τα ΑΚΥΡΩΘΕΝΤΑ γκολ, ειδικά στην Ελλάδα; Πόσα ακύρωσαν οι διάφοροι τυχάρπαστοι διαιτητές γιατί διύλισαν τον κώνωπα;
- ΠΟΣΑ είναι τα γκολ του ΓΙΟΒΙΤΣ (ειδικά) που ΔΕΝ έχουν μετρήσει; Που ενώ σε άλλα πρωταθλήματα ο σέντερ φορ κρίνεται με ανοχή, ποδοσφαιρικά δηλαδή, και όχι με σφύριγμα όταν έρχεται σε επαφή με τον αμυντικό – όπως στο μπάσκετ.
Αλλά όλα αυτά, όπως και πολλά άλλα, θα τα πούμε τις μέρες που αποφορτισμένοι θα κάνουμε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά.
Μέχρι τότε: ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΤΕ.
Γιατί τα όνειρα ποτέ δεν ζημίωσαν κανέναν αλλά αντίθετα τους κράτησαν ζωντανούς…
