Με διαδικασίες Εσκομπάρ τα μέλη των ΠΑΕ ψήφισαν ελεύθερα και αυτόβουλα κι έβγαλαν στην κορυφή τον Μαρινάκη που κάποια άλλα μέλη πριν από 6 μήνες είχαν ψηφίσει το ξήλωμά του.
Τώρα πλέον ο Καραπαπάς, αν χρειαστεί, θα πετάξει στον Πρόεδρο της ΕΠΟ Γκαγκάτση όχι μόνο φούστα αλλά και όλο το σετ εσωρούχων, καθώς και τα αντίστοιχα σαδομαζοχιστικά εξαρτήματα: Μαστίγια, δερμάτινες μάσκες, μηχανισμούς παραγωγής πόνου και ηδονής κλπ. Κακά τα ψέματα, από όσους ασχολούνται με το ποδόσφαιρο ο Μαρινάκης είναι μακράν ο πιο πλούσιος. Και δεν κωλώνει πουθενά. Ούτε σε φαιρ πλέι, ούτε σε κατάρες, ούτε στους νόμους, ούτε στους παρανόμους…
Τα ζευγάρια του Πανευρωπαϊκού βγήκαν και μερικές διαπιστώσεις από τους πρώτους αγώνες:
Ισπανία-Γεωργία: Γωνιακό και σοβαρό μαγαζί η Ισπανία. Εκτός των άλλων προϊόντων παράγει και εξάγει προπονητές ποδοσφαίρου και παίκτες. Τεράστια φυτώρια έχουν στηθεί σε όλη τη χώρα και οι πιτσιρικάδες καλλιεργούνται όπως τα αγγούρια, τα καρπούζια και τα πεπόνια. Αν ήμουν Πρόεδρος της ΑΕΚ αντί να αναζητώ έναν νέο Πινέδα ή Ελίασον και να τον χρυσοπληρώνω θα έκανα συμφωνία με μια από τις πρώτες ομάδες της Ισπανίας και θα έφερνα, με ορίζοντα 3ετίας, παίκτες που αν και είναι άριστοι δεν μπορούν να αγωνιστούν στην Ισπανία αμέσως. Η Γεωργία καλά και αξιοπρεπή τα πήγε. Αλλά ως εδώ. Όταν μια ομάδα έχει βούληση και δεν έχει φόβο, τα καταφέρνει.
Γερμανία-Δανία: Τα ρομπότ που μάλλον ξύπνησαν, εναντίον ξαπλώστρας Μυκόνου. Καρικατούρες των παλιών Γερμανών και Δανών και οι δύο ομάδες αλλά η μάχη μέχρι τελικής πτώσεως θα λήξει στο 95. Περιμένω να σπρωχτούν βέβαια οι οικοδεσπότες, αλλά έχουν καλύτερη ομάδα από τους Πειρατές των Βορείων Θαλασσών.
Πορτογαλία-Σλοβενία: Χρυσή δεκαετία για την Πορτογαλία, ελέω Ρονάλντο, αλλά ο ψυχισμός του (και τους) παραμένει παιδικός. Αν χάσει στην αλάνα το παιδάκι βάζει τα κλάματα. Ή κλωτσάει τους πάγκους της ομάδας. Ευλογία και κατάρα να έχεις ένα Ρονάλντο στην ομάδα σου. Δεν το έχει σε τίποτα να κάνει πουτάνα την ομάδα επειδή δεν τον προσκυνά ο προπονητής του αλλά και να σε στείλει μόνος του στα ουράνια. Σλοβενία και Σλοβακία τις μπερδεύω πάντα. Απλά συμπληρώματα δείχνουν. Που όμως θα πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους.
Γαλλία – Βέλγιο: Λίγοι οι λευκοί, άλλη κουλτούρα, διαφορετικοί στόχοι. Θα πρότεινα να πάνε να παίξουν το ματς στην Αφρική, κάπου ανάμεσα στο Βελγικό Κογκό και τη Μοζαμβίκη. Να έχουν την ευκαιρία να δούνε από κοντά και τους παίκτες οι συγγενείς τους. Ντε Μπρόινε ντεφορμέ, Βέλγιο κάτω. Εμπαπέ στα καλά του, Γαλλία στα ώπα της.
Ρουμανία-Ολλανδία: Το στυλ ‘’εγώ είμαι ο Κούμαν κι εμείς τα παιδιά του Κρόιφ΄΄, δεν πέρασε ως τώρα. Αν δεν βρέξεις κώλο, ψάρι δεν τρως, Η Αυστρία τους το έδειξε. Η Ρουμανία θα ματώσει και είναι επικίνδυνη.
Αυστρία- Τουρκία: Ατσάλινη η πρώτη, εύθραυστη η δεύτερη. Η Αυστρία μέχρι το 15ο λεπτό συνήθως βάζει ένα ή και δύο γκολ. Δεν αστειεύεται. Το παιχνίδι είναι «αντρικό» και οι Τούρκοι δεν φαίνονται ικανοί να ανταπεξέλθουν.
Αγγλία- Σλοβακία: Οι Άγγλοι είναι ικανοί να χάσουν. Με τόσα παιχνίδια στα πόδια τους όλη τη χρονιά κι αυτοί να είναι καταδικασμένοι να παίζουν Ιούνιο και να κάνουν αγγαρεία… Ο προπονητής τους πίνει το τσάι του και μάλλον στον πάγκο παίρνει έναν υπνάκο.
Ελβετία-Ιταλία: Κρας τεστ για του αντιπαθητικούς γείτονες. Οι Ελβετοί έχουν ταλέντο και οργάνωση. Ελβετικά ρολόγια που όσα GPS κι αν έχεις, ποτέ δεν βγαίνουν από τη μόδα. Οι Ιταλοί με την ψυχή στο στόμα αλλά έχουν μια τεχνογνωσία που συνήθως αποδίδει.
