«Δεν είναι δυνατόν να αρμενίζουν στραβά και επί μονίμου βάσεως, όσοι αναλαμβάνουν τις τύχες της ελληνικής διαιτησίας. Οφείλουμε να ψάξουμε, πού είναι στραβός ο …γιαλός»!
Διάβασα την ανακοίνωση της «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης» ΕΠΟ κι ένα παράθυρο ελπίδας άνοιξε διάπλατα, στο καταταλαιπωρημένο από κούφια λόγια και εξαγγελίες μυαλό μου. Δεν μπορεί, το παλικάρι των 41 Μαΐων, κάτι θα ξέρει από …ναυσιπλοϊα. Κι αν δεν ξέρει, κανένα πρόβλημα. Τόσοι καραβοκύρηδες διαφεντεύουν τις ομάδες της Σούπερ Λήγκ, δεν θα βρεθεί έστω κι ένας να ανοίξει τα μάτια του Μάκη του εξυγιαντή; Ο καπετάν Βαγγέλας, ο Περαιώτης, ο Μπαρμπαγιάννης “ο εφόπλας, ο Αθηναίος”, ο Μάριος “ο ταχύπλοος, ο Φιλαδελφειώτης”, χωρίς να παρακάμπτω την πληθωρική παρουσία του …Αχιλλέα, που μπορεί να μην ασχολείται με παπόρια, αλλά με τόσες φουρτούνες, που έχει αντιμετωπίσει, όλο και θα έχει αρμενίσει, παραπλέοντας σε στραβούς γιαλούς.
Το παράθυρο της ελπίδας έμεινε, δεν έμεινε ανοιχτό, για ένα 48ωρο. Ήρθε το Σαββατοκύριακο, το τρίτο του Αυγούστου, οι ομάδες ανοίχτηκαν στο κόλπο της …στρογγυλής θεάς κι ο γιαλός αποδείχτηκε θεόστραβος.
Οργίασαν οι λεβέντες της διαιτησίας, σε ΟΑΚΑ, Λιβαδειά και Τούμπα. Το ‘στειλαν το μήνυμα, καθαρό κι ευανάγνωστο. Για να μην υπάρξουν τυχόν παρερμηνείες και παρεξηγήσεις. Το πήρε το μήνυμα και ο Μπαρμπαγιάννης, αλλά δεν πρέπει να ίδρωσε το αυτί του, αφού απάντησε με μεταγραφή μεγατόνων. Δεν αποκλείεται, βέβαια, να τον πρόλαβαν τα γεγονότα και να ‘χει σκυλομετανοιώσει, που επενδύει τα εκατομμύρια του σ΄ ένα αναξιόπιστο πρωτάθλημα, αλλά, ο γέγονε, γέγονε και αναζητήστε, σε κάποιες από τις επόμενες αγωνιστικές, το «χειρουργείο», που θα επιστραφεί ο κλεμμένος βαθμός.
Τόπε και ο κύριος Μάκης, «ως Ε.Π.Ο. και υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου, είχαμε την ετοιμότητα να συμβάλουμε αποτελεσματικά στην αναβάθμιση του πρωταθλήματος και στην ενίσχυση της αξιοπιστίας του»! Σκεφτείτε τι θα είχε συμβεί, αν η ΕΠΟ δεν είχε αναβαθμίσει το πρωτάθλημα και δεν είχε ενισχύσει την αξιοπιστία. Ποτάμι θα έτρεχε το «αίμα», στους αγωνιστικούς χώρους, από τη σφαγή των αμνών.
Ανηλεή και στο σταυρό τα κτυπήματα του νέου προέδρου:
«Συνεργαστήκαμε στενά με την UEFA και, με μεθοδικότητα, καταφέραμε να έχουμε στην ΚΕΔ τρία επιφανή και ήδη επιτυχημένα μέλη της ευρωπαϊκής διαιτησίας».
Τα τρία μέλη δεν τα γνωρίζω, αλλά, από το ένα, τον Γάλλο Λανουά, έχω μείνει ενεός και κατενθουσιασμένος. Τώρα, το πως συνδυάζεται το ενεός και κατενθουσιασμένος είναι κάτι που εξηγείται/δικαιολογείται εύκολα, στο παραλογισμό του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μάγκες, δέστε τις ζώνες, γιατί, με τα «γκάζια» που θα πέφτουν, σε κάθε αγωνιστική, θα κλάψουν μανούλες.
Σαν να μην πέρασε μια μέρα, από την αλήστου μνήμης εποχή της παράγκας και του δόγματος, «ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζουν και οι υπόλοιποι να παν …να να να να». Αλλά και μια νύχτα, με τον τηλεοπτικό άρχοντα Μάκη να σαρώνει τις θεαματικότητες, με τις αποκαλύψεις του βρώμικου ποδοσφαιρικού κυκλώματος, τα ηχογραφημένα, με το νεαρό Κυριάκο να ονειρεύεται τηλεοπτικές δίκες και να υπόσχεται, ότι θα γκρεμίσει την παράγκα του …skeletor.
Στο διάβα του χρόνου, βέβαια, ο μεν Μάκης εξαφανίστηκε, από τα τηλεοπτικά πλατό, ο δε Κυριάκος παραμένει μαχητής και «δικαστής», σε δίκες που αποκαλύπτουν, συγκλονίζουν, ταράζουν τα νερά, αλλά μέχρις εκεί. Τον Βεζούβιο επιτρέπεται να τον παρακολουθείς, από μακριά, να βιντεοσκοπείς τα πανέμορφα παιχνίδια της λάβας, αλλά απαγορεύεται να πλησιάσεις και κυρίως να τον αγγίξεις, γιατί κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με … αυτοκτονία. Ο Κυριάκος το ‘χει πάρει το μήνυμα, από χρόνια και αποφεύγει, όπως ο διάολος το λιβάνι, τους …«βεζούβιους». Μικρούς και μεγάλους, ενεργούς και κυρίως …παχύσαρκους.
«Δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια, για να πάμε μπροστά, παρά αυτοκριτική, ειλικρίνεια, περιβάλλον ηρεμίας και κλίμα εμπιστοσύνης». Τα λόγια του Μάκη Γκαγκάτση, προέδρου της ΕΠΟ, φως στο σκοτεινό τούνελ, που κινείται το ελληνικό ποδόσφαιρο. Υπάρχει ελπίδα ανέκραξαν, εν χορώ, οι γνωστοί καλοθελητές/ υποστηριχτές του υιού του πρώην προέδρου της ΕΠΟ, Βασίλη Γκαγκάτση.
Και πριν, ο γνωστός κατά τας γραφάς, αλέκτωρ λαλήσαι τρις, έβαλε ο διαβολάκος την ουρά του και οι αγωνιστικοί χώροι, σε Τούμπα, ΟΑΚΑ και Λιβαδειά έγιναν …γης Μαδιάμ. Αναστέναξε η Καλλιθέα, μέχρι Τζιτζιφιές και Άλιμο, χλώμιασε η Καλογρέζα, βουβάθηκε ο Πύργος ο λευκός κι έκλαψε η μάνα Σαλονίκη.
Κι έσυρε το χορό, ποιος; Αν υπάρχει ελεήμων θεός; Ο Τάσος ο «ελίτ» διεθνής διαιτητής, τρομάρα του. Θρυμματίστηκε, σαν φρυγανιά, το κύρος κι αξιοπιστία του ίδιου και της ταλαίπωρης της ελληνικής διαιτησίας. Και δεν ήταν μια φάση δύσκολη, που ακόμα και ο Κολίνα ο ξεσκέπαστος θα δυσκολευόταν να σφυρίξει. Ήταν μια φάση για μαθητούδια της πρώτης δημοτικού. Με μηδέν βαθμό δυσκολίας. Μια απλή εφαρμογή του κανονισμού. Και να πεις, ότι δεν είχε καθαρό οπτικό πεδίο ο Σιδηρόπουλος; Ο τηλεοπτικός φακός δείχνει τον Τάσο να έχει φερμάρει τη φάση, όπως ο Μαξ, το κυνηγόσκυλο του φίλου μου του Κώστα, στου Ψυρρή, φερμάρει το θήραμά του. Στημένος ο Τάσος; Καραστημένος, λέει ο «professor», εκτός και αν ο ίδιος ο Σιδηρόπουλος ομολογήσει, όπως ο Μιχάλης, η υπουργάρα, ότι δεν είχε μελετήσει τον κανονισμό διαιτησίας και, ιδιαίτερα, το κεφάλαιο, που αναφέρεται στο τείχος. Το γνωστό του Βερολίνου ή το άλλο των δακρύων; Μάλλον, το δεύτερο, γιατί κουμπώνει, με τον διεθνή Έλληνα διαιτητή.
Δικαιολογείται άγνοια κανονισμών και μάλιστα από διεθνή διαιτητή κι όχι από καμιά …δευτεράτζα, αλλά κατηγορίας «ελίτ»; Σε καμία μα καμία περίπτωση κι ας πάθουν «εγκεφαλικά», οι γνωστοί μηχανισμοί συγκάλυψης. Στη περίπτωση του Τάσου Σιδηρόπουλου στράβωσε ο γιαλός, σε τέτοιο σημείο, που έγινε …ξέρα. Αν δεν ομολογήσει και δεν υποστεί τις συνέπειες, για το «έγκλημά» του, ο Σιδηρόπουλος, τότε και στημένος ήταν και μιλημένος και …«εργαλείο». «Γαλλικό». θα έλεγα, αλλά το σκέφτομαι, γιατί ο Γάλλος αρχιδιαιτητής Λανουά τον έστειλε αδιάβαστο, βορά στα διψασμένα, για φρέσκο αίμα, λιοντάρια των ΜΜΕ.
Βγήκε, στη «Δίκη» του Κυριάκου, ο πρόεδρος της ΕΠΟ, Μάκης Γκαγκάτσης και, έμπλεος χαράς και υπερηφάνειας, ενημέρωσε το φιλοθέαμον κοινό, ότι, από τη Δευτέρα και κάθε Δευτέρα, θα σχολιάζει τις αμφισβητούμενες φάσεις της αγωνιστικής!
Χαρές και πανηγύρια. Καταχαρήκαμε, όλοι εμείς οι μερακλήδες λάτρεις των τηλεκριτικών διαιτησίας. Είναι απόλαυση, στα όρια της ηδονής, να παρακολουθείς Κυριακή βράδυ τους «Βαρουχαίους», στις αθλητικές εκπομπές και τη Δευτέρα να απολαμβάνεις τον αρχιδιαιτητή να επιβεβαιώνει ή να διαψεύδει του “καθηγητάδες” τηλεκριτικούς διαιτησίας και, ταυτόχρονα, να στέλνει στο «καιάδα της ανυποληψίας» τους εκλεκτούς του.
“Κι ακαρτέρει κι ακαρτέρει”, από Δευτέρα, φτάσαμε Τρίτη το απομεσήμερο, όταν στο you tube της ΕΠΟ ανέβηκε ένα κάκιστο βίντεο, πρόχειρο, ερασιτεχνικό, με προβληματικό ήχο και εικόνα, με έναν τύπο που παρέπεμπε σε εικονικό παρουσιαστή, δημιούργημα της τεχνικής νοημοσύνης, αφού διατηρώ επιφυλάξεις, αν ήταν ο Λανουά ή το ολόγραμμά του, και, στα αγγλικά, χωρίς μετάφραση ή υπότιτλους, ξεκίνησε να σχολιάζει τις φάσεις. Είναι γνωστό σε όλους, ότι οι παράγοντες του ποδοσφαίρου ομιλούν απταίστως την αγγλική (προσωπικά, γνωρίζω κάποιους, που δεν ομιλούν σωστά, ούτε την μητρική τους γλώσσα, την ελληνική, αλλά, πάμε παρακάτω), οπότε δικαιολογείται το γεγονός, ότι εμφανίστηκε ο Λανουά να μιλάει στους ιθαγενείς, όχι στη γλώσσα τους, αλλά στην αγγλική!
Ο Γάλλος αρχιδιαιτητής σχολίασε τις φάσεις στην Τούμπα, σχολίασε το λάθος του Σιδηρόπουλου, να μετρήσει ένα άκυρο γκολ, στο ΟΑΚΑ, ουσιαστικά, να κλέψει ένα βαθμό από τους πράσινους και μας χαιρέτησε, ανανεώνοντας το ραντεβού, για την επόμενη εβδομάδα.
Για την πεναλτάρα, στη Λιβαδειά, ούτε λέξη. Προφανώς, είδε τη φάση και αποφάσισε, ότι δεν είναι άξια σχολιασμού. Αν ισχύει, που δεν νομίζω ότι ισχύει, κάτι τέτοιο, πρέπει να τρέξουμε να προμηθευτούμε ζουρλομανδύες. Γιατί, η φάση έβγαζε μάτια. Τα δάκρυα οργής και απογοήτευσης των φίλων της Καλλιθέας ανέβασαν τη στάθμη των υδάτων, στο Φαληρικό όρμο. Τους έκλεψαν 2 ολόκληρους βαθμούς, αν ευστοχούσαν στο πέναλτι. Ήταν και στο 96ο λεπτό, τελευταίο της αναμέτρησης. Άντε τώρα, ψάξε τους 2 κλεμμένους βαθμούς της σωτηρίας. Προσωπικά, είδα τη φάση, σε επανάληψη, πάνω από 10 φορές κι αναρωτιόμουν, πως είναι δυνατόν ο διαιτητής και, κυρίως, ο VAR να μην είδαν αυτό που ακόμα και … τυφλοί είδαν.
Φάση πεντακάθαρη, όπως το γάργαρο νερό, στις πηγές Κρύας της Λιβαδειάς. Ο Παπαδόπουλος βρήκε πλαγιομετωπικά τον αντίπαλό του, τον σώριασε κάτω, όπως οι ναυτεργάτες τα τσουβάλια, στην αποβάθρα, αλλά ο διαιτητής το ‘παιξε όπως ο Αλ Πατσίνο, τον τυφλό στρατιωτικό, στην οσκαρική ταινία «άρωμα γυναίκας». Είναι προφανές. Οι διαιτητές εξέλαβαν/ερμήνευσαν την κίνηση Κυριάκου, ως φιγούρα του περίφημου Βαλς, που χάρισε στον Πατσίνο το όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου.
Για … όσκαρ, όμως, πρέπει να προταθούν, όχι μόνο ο διαιτητής Παναγιώτης Ραφαήλ Τσιάρας και ο VAR Βεργέτης, αλλά και ο αρχιδιαιτητής Λανουά, που άφησε ασχολίαστη τη φάση. Κι αν επικαλεστεί κάποιος το διεθνές δίκαιο, ότι, «χωρίς πτώμα, δεν υπάρχει ένοχος», τότε, με την κάλυψη του Λανουά, οι ένοχοι της Λιβαδειάς …απαλλάσσονται!
Για να μην κατηγορηθεί ο Λανουά, ότι είναι μέλος ενός μηχανισμού συγκάλυψης και προστασίας εκλεκτών, πρέπει να επανέλθει και, με νέο βίντεο, να σχολιάσει τη φάση της Λιβαδειάς. Και κυρίως, να ανακοινώσει τις ποινές, που θα επιβληθούν στους «δράστες», σε Ολυμπιακό στάδιο, σε Λιβαδειά και σε Τούμπα. Είναι ήδη εκτεθειμένος, με την καρατόμηση, “άνευ λόγου και αιτίας”, για την ώρα, εννέα (9) Ελλήνων διαιτητών, εκ των οποίων δυο διεθνών, Διαμαντόπουλου και Μανούχου. Πριν αποκληθεί «χαρτάκιας» ή «βαποράκι» ή «εκτελεστικός βραχίωνας», ας βγει, με γενναιότητα και παρρησία, να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Για την αξιοπιστία του ποδοσφαίρου, που λέει κι ο πρόεδρος Μάκης!
“El profesor”
