Πονάει αν νικήσει σήμερα ο Ολυμπιακός, αλλά θα χρειαστεί σε όλους μας μια επιτυχία του.
Κατοικώ στις Τζιτζιφιές, μακριά από τη Νέα Φιλαδέλφεια και από τις δικτατορικές απαγορεύσεις που ισχύουν εκεί σήμερα. Όμως έχω μια φραουλιά στη γλάστρα και την αγαπώ σαν να είναι ένα ακόμη εγγόνι μου. Βγαίνω έξω κάθε πρωί, της μιλώ τρυφερά, τη χαϊδεύω, παίρνω και καμιά φράουλα που ωρίμασε, της ρίχνω νεράκι και ξεγελώ τον εαυτό μου σαν κάτοικος Αθηνών πως υπάρχει ζωή. Και μάλιστα όμορφη.
Σήμερα βγήκα στο μπαλκόνι με προφυλάξεις. Είχα διαβάσει πρόχειρα τις υπερβολικές απαγορεύσεις της Αστυνομίας. Λέω μέσα μου, κι αν απαγορεύεται να βγω και στο δικό μου μπαλκόνι;
Ένας παράγοντας που δρα διαβρωτικά για το ποδόσφαιρο είναι η ανεξέλεγκτη βία που μέρα με τη μέρα απειλεί να γίνει χιονοστιβάδα. Η αύξηση της εγκληματικότητας που παρατηρείται στις μέρες μας κάνει τους νέους να εθίζονται στην παραβατικότητα.
Παλιά έλεγες κάποιον χασικλή υποτιμητικά. Σήμερα το να καπνίζεις χασίς είναι τίτλος τιμής. Σε άλλες εποχές το να ήσουν φυλακόβιος ήταν ντροπή. Σήμερα συνηθίσαμε στην ιδέα πως πολλοί επώνυμοι και ανώνυμοι έχουν θητεύσει μερικούς μήνες ή χρονάκια στις φυλακές.
Δεν υπάρχει με λίγα λόγια η ντροπή να σε φρενάρει. Ούτε και οι νόμοι. Η κοκαΐνη και τα διάφορα χάπια που κυκλοφορούν στα κλαμπ σχεδόν έχουν νομιμοποιηθεί.
Και όσο οι νέοι δεν βλέπουν διέξοδο στη ζωή τους αναζητούν αυτή τη διέξοδο στη συμμετοχή στο οργανωμένο έγκλημα. Κι όταν και αυτό στομώνει δεν απομένουν παρά τα ναρκωτικά και η τυφλή βία. Και αυτή θα μεταφερθεί στα γήπεδα χωρίς αφορμή. Φτάνει ένα ψύλλου πήδημα για να κάνουν τον αγώνα κόλαση ή μετά από αυτόν το περιβάλλον.
Εύχομαι για σήμερα να πάνε όλα καλά.
