*Η Λίβερπουλ έδειξε πως φέτος ΔΕΝ θα κινδυνεύσει με υποβιβασμό. Στάθηκε επιβλητικά απέναντι στην Άστον Βίλα, νίκησε στο Άνφιλντ με 2-0 και έσπασε την κακοδαιμονία των αλλεπάλληλων ηττών.
*Η Μπάρτσα νίκησε τη θρασύτατη Έλτσε και το κωλ@παιδο ο Γιαμάλ, έβαλε επιτέλους γκολ. Όση μπάλα πάντως κι αν ξέρει, Μέσι δεν θα γίνει ποτέ.
*Η Ηλιούπολη Αιτωλοακαρνανίας (ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ) κατάφερε να μας σπάσει τα νεύρα. Δεν ήταν μόνο πως δεν κατέβηκαν τη σέντρα – όπως πριν λίγες μέρες έκανε η Ηλιούπολη, η τελευταία ομάδα της Β Εθνικής – αλλά από τα πρώτα λεπτά ήταν και προκλητικά σκληροί. Λες και γνώριζαν πως θα έχουν προστασία από την διαιτησία. Οι παίκτες της «ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ-ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ» οχυρώθηκαν πίσω, σαν σε κάστρο που το πολιορκούσαν οι Τούρκοι. Τουλάχιστον οι γείτονές τους Μεσολογγίτες είχαν κάνει το 1821, στη δική τους πολιορκία, και μια ηρωική έξοδο. Οι Αγρινιώτες με έκαναν να νιώθω ντροπή για την ομάδα της γενέτειράς μου!
*Η ΑΕΚ δυσκολεύτηκε ξανά. Οι κατ’ επανάληψη διαιτησίες εις βάρος της θυμίζουν εποχές Κόκκαλη και Παράγκας. Τώρα με το VAR η Παράγκα μεταμορφώθηκε κάπως. Από οίκο ανοχής στην οδό Μάρνης, τη δεκαετία του 1980, έγινε σαλονάτο μπουρδ@λο πολυτελείας. Μοιάζει και το κουτί που βάζουν τους VARίστες με τα κουτιά-βιτρίνες του Άμστερνταμ, όπου κοιτάς τους μηρούς και τα στήθη των κοριτσιών και λες: Αυτή θα ξεσκίσω σε λίγο.
Όσο είναι καιρός και πριν μπουν οι φίλαθλοι μέσα κυνηγώντας στα ντους τους VARίστες και τους διαιτητές, η διοίκηση πρέπει να κάνει κάτι ουσιαστικό και καίριο. Τι θα είναι αυτό; Δεν ξέρω. Αλλά χτες οι προκλήσεις των διαιτητών έφτασαν στο 80 λεπτό σε οριακή κατάσταση. Αν δεν έβαζε το παλικαρίσιο γκολ ο Πινέδα ακόμη στη Νέα Φιλαδέλφεια θα ήμασταν…
Πάντως, αντικειμενικά, δεν μου άρεσε η ομάδα μας. Θα έβαζε ένα γκολ, αυτό φαινόταν, αλλά η εικόνα δεν ήταν εικόνα ομάδας που χτυπάει πρωτάθλημα. Με τον Ολυμπιακό δεν κάναμε ούτε μια ευκαιρία. Οι εμμονές του Νίκολιτς να βάζει κάποιους παίκτες στην ενδεκάδα και να τους διατηρεί ακόμη κι αν δείχνουν πως δεν τους πάει το ματς είναι η μία αιτία της κακής εικόνας. Μιλάω για χτες, για τον Πορτογάλο καράφλα, (εκτός τόπου και χρόνου) τον Κοιτά (κουρασμένος και ως προς το τι έπρεπε να κάνει τελούσε εν συγχύσει). Η άλλη αιτία είναι οι εμμονές του να εξαφανίζει παίκτες από το προσκήνιο, όπως τον αέρινο Ελίασον παλιά και χτες τον φλεγματικό Γιόνσον.
Παίκτες για να μας λυτρώνουν με τέτοιους μίζερους αντιπάλους έχουμε. Με την Ηλιούπολη βρήκαμε τον πολυτάλαντο Καλοσκάμη. Με τους Αγρινιώτες είχαμε τον χαλκέντερο ΠΙΝΕΔΑ!
Αλλά γιατί να ξαναφτάσουμε σε αυτό το χάλι; Τον ΡΟΤΑ (άλλος ένας χαλκέντερος και επικός παίκτης), ούτε να τον τραυματίσουν δεν μπορούσαν οι Αγρινιώτες…
Ο Πρόεδρος έχει καράβια και γνωρίζει πόσο δύσκολη υπόθεση είναι η προκοπή και η καταξίωση στον εφοπλιστικό κόσμο. Τώρα έχει και την ΑΕΚ, μια Ναυαρχίδα που εκτός από κέρδη, του φέρνει και δόξα και σε εμάς τους φιλάθλους δίνει χαρά και υπερηφάνεια. Θα είναι κρίμα κάποιες αδεξιότητες του προπονητή, αλλά κυρίως η Παράγκα, να βουλιάξουν τη Ναυαρχίδα μας…
