ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΑΝ τις Επετειακές «στιγμές» ΤΗΣ ΑΠΟΓΕΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΕΡΟΣΤΑΤΟΥ-100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΖΙ»!
- Πως έζησε ο S.S.Sωφρόνης το ιστορικό γεγονός, στο «Αγιά Σοφιά»! ===============================================
- Οφείλω, έναντι της πολύχρονης παρουσίας μου στην ΑΕΚ και ως ένας από τους βασικούς δημιουργούς του ευρωπαϊκών προδιαγραφών «ΑΕΚ Plus» να παραθέσω ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές «ΣΤΙΓΜΕΣ», που έζησα, κατά την ιστορική Επετειακή ημέρα των 100χρονων γενεθλίων (13-4-1924) ΤΗΣ ΕΠΙΓΕΙΑΣ ΘΕΑΣ, της ΑΕΚ μας!
- Νιώθω πως είναι χρέος μου, ως ΣΩΦΡΟΝΗΣ ΤΙΓΚΙΡΙΔΗΣ , με προσφυγική καταγωγή, γεννημένος στη Δράμα, να μεταφέρω ορισμένες από τις εικόνες και τις εντυπώσεις, που είχα την τύχη να ζήσω, αυτό το Σάββατο (13-4-2024), στη Νέα Φιλαδέλφεια (όπου «γεννήθηκα» αθλητικά), της οποίας ΤΡΟΥΛΟΣ και με τις πιο «ΗΧΗΡΕΣ ΚΑΜΠΑΝΕΣ, ανά την Υφήλιο – την πραγματική «εντός έδρας» ΑΕΚ, με τους αμέτρητους και πανταχού παρόντες «Ενωσιτολάρεις»»- είναι το «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», που η Χρυσή Πύλη του άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 2022!
- Τότε, δηλαδή, τον πριν από δύο χρόνια Σεπτέμβριο, ο πιο ευφάνταστα δημιουργικός Ηγέτης όλων των εποχών, ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗΣ, μας είχε καθηλώσει, όλους ,στις πλημμυρισμένες εξέδρες, περιμένοντας την απόλαυση («με ορθάνοικτο στόμα», από την απιστευτότητα του πρωτοφανούς γεγονότος και βουρκωμένα μάτια, από τη συγκίνηση) την παρθενική πτήση, στο γήπεδό μας , του, από την Τσεχία, ΑΕΤΟΥ «ΟΔΥΣΣΕΑ»! Και χθες, μας επιφύλαξε την, μετά τις 6 το απόγευμα, την απιθανότητα, με ΤΗΝ ΠΤΗΣΗ (… «ναι, μα την πίστη»!) κι αυτή με σημείο απογείωσης τη σέντρα του γηπέδου) ΤΟΥ ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΟΥ (σε σημασία και μέγεθος) -αληθινού κι όχι βγαλμένου από τα Παραμύθια του ΄Αντερσεν- ΑΕΡΟΣΤΑΤΟΥ- «100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΖΙ»!
- ΄Όπως οι χιλιάδες και χιλιάδες πιστοί, έτσι κι εγώ, πήγα στο γήπεδο, όσο πιο νωρίς γινόταν. Είχα για παρέα μου τον Φαίδωνα και τον γιό του Αντώνη, πολύ πιο γρήγορα είχαν πάει, -εκείνοι στην πλατεΐτσα του χαλύβδινου Αετού, οι (και) γλεντζέδες συνάδελφοι, Διονύσης Αβούρης, Δημήτρης Παλαμιδάκης, Γιώργος Πάστρας. Συναντηθήκαμε μέσα, στα Θεωρεία Τύπου, στον 3ο όροφο του «Αγιά Σοφιά». Κάθισα στη μόνιμη θέση μου, σειρά 13, θέση 32 (κενή, αυτήν τη φορά, ήταν η 31, γιατί ο «αδελφός» μου, Μίλτος Παναγιωτόπουλος, απουσίαζε, λόγω έκτακτης επαγγελματικής υποχρέωσής του -βέβαια, μου έλειψε πολύ, γιατί έχω συνηθίσει το μοναδικό σχολιασμό του, για όλα τα γεγονότα, τα εντός του γηπέδου).
- Πολύ πιο πριν, από τις 6 το απόγευμα, που ήταν προγραμματισμένη η συγκλονιστική διαδικασία της απογείωσης του κατακίτρινου Αερόστατου, ήμουν στην θέση μου, στην οποία «κατέληγε» ο εκτυφλωτικός ήλιος, που ξεκίνησε από την τυχερή (λόγω σκιάς) απέναντι εξέδρα, εκεί που ήταν άλλοτε η Θύρα 18 (τώρα τα επίσημα, με στέγη τους τις σουΐτες των επώνυμων, επικεντρώνεται στην ανατολική ράχη του Ναού, εκεί, που δεσπόζουν οι Πυλώνες, με τους Σεραφείδη και Μαύρο). Και μια, που ανέφερα για Σεραφείδη: φτάνοντας στη Θύρα, που είναι τα δημοσιογραφικά, συνάντησα την ανεπανάληπτη ΣΟΦΙΑ, την θυγατέρα του Στέλιου. «Τα είπαμε», για λίγο και την συγχάρηκα, για τις δηλώσεις, που είχε κάνει, με επετειακή αναφορά, για τον πατέρα της. «Κόρη» μου, η ηρωϊκή Σοφία, είθε ο Θεός να της δίνει χρόνια, απ΄ αυτά, που «πήρε» από τον Στέλιο μας!
- Το μακρόσυρτο χρονικό διάστημα, ως το τελικό αποτέλεσμα του κορυφαίου, για τις Επετειακές εκδηλώσεις, γεγονότος, «γέμισε» από την αγωνία μας, για το πότε θα φυσήξει ούριος άνεμος, ο κατάλληλος για την απογείωση…
- Επίσης, με το εμπνευσμένο «διάγγελμα» (μαγνητοφωνημένο) του Μελισανίδη (όπου οι και πάλι τονισμένες αναφορές του στην Προσφυγιά «μίλησαν» μέσα στην Δραμινή καρδιά μου), με πολύ βάρος να έχουν τα λόγια του , όταν σ΄ αυτά ειπώθηκαν το «Ενωμένοι, όλοι μαζί», το «Κοντά στην ΑΕΚ», το «Και ακόμη είναι η αρχή, για την επόμενη 100ετία» , με το φινάλε «ΖΗΤΩ ΑΕΚΑΡΑ ΜΑΣ», οπότε τα πλήθη «ξεφρένιασαν»- παραλήρησαν!
- Για να είμαι απόλυτα ακριβής κι αν είχα τον τρόπο, για «να ζύγιζα» την ένταση των φωνών, μάλλον θα είχαμε 50-50 στις πλάστιγγες, ανάμεσα στο ξέσπασμα για τον πρόεδρο και για τον Ματίας Αλμέιδα, που σε κάποια στιγμή κι αφού είχε κόψει την τούρτα των 100χρονων γενεθλίων (αυτόν ο «Μελ» έκρινε ως τον πιο κατάλληλο, τον ιδανικό), κλήθηκε να βγάλει λογίδριο, για την Επέτειο. Κι ο μαέστρος της (και) λεκτικής έκφρασης Αργεντινός μάγευσε (τα πλήθη), αξιοποιώντας και τη διερμηνευτική συνεργασία, που είχε με τον λαμπρό δημοσιογράφο Γιάννη Μπίλιο και τον … «έτερο ήμισύ του», κατά τις Συνεντεύξεις Τύπου, κ. Αναστασόπουλο)!
- ΄Εγινε πανζουλισμός κι όλοι «ξεχάσαμε» την αγωνία, για το πότε θα σηκωνόταν από το χορτάρι το Αερόστατο, τόσο κατά την ομιλία του «Σαμουράι», όσο και όταν βρέθηκε στο νοερό «βήμα» ο ΘΕΩΜΑΣ ΜΑΥΡΟΣ ! Αλλά κι όταν ο κόσμος ζήτησε ΟΜΟΦΩΝΑ τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΝΤΑΛΟ (ανταποκρίθηκε, αμέσως – κι «έδωσε πάσα», όπως αυτή στον Ελίανσον, κατά το 91΄του 1-0 με τον Οσφπ!) . Ο κορυφαίος Έλληνας παίκτης ακολούθησε τον επίσης δημοφιλή αρχηγό ΤΣΟΥΜΠΕΡ, ενώ «έγινε σεισμός», κατά το προσκάλεσμα «ΣΕΡΧΙΟ ΑΡΑΟΥΧΟ», όμως ο Μ.V.P. της Νταμπλοσεζόν 2022-23 δεν εμφανίστηκε (κι από τα όσα πληροφορήθηκα, ανάμεσα στους περισσότερο στενοχωρηθέντες ήταν πατέρας και υιός, Φαίδωνας κι Αντώνης, που όταν φύγαμε από το γήπεδο κατ΄ επανάληψη με ρώτησαν «Γιατί, άραγε ο «Τσίνο» έμεινε στο τούνελ;»)
- Θα ήταν παράλειψή μου, αν στις «στιγμές» αγνοούσα την παρουσία εξαιρετικών συναδέλφων , όπως και των Πάνου Λούπου -Κώστα Τσίλη- Σταύρου Καζαντζόγλου (και των τριών ,με καμάρι να ακούνε κι από το δικό μου στόμα, ότι «Εξαντλήθηκε το φύλλο της σημερινής «Ώρας», έκανα…μαραθώνιο, σε πάνω από δέκα περίπτερα της περιοχής μου, για να το προμηθευτώ, άρα πρέπει να έτυχε καθολικής αποδοχής το ολοσέλιδο αφιέρωμα, που κάνατε για τον ΑΙΩΝΑ της ΑΕΚ), Γιάννη Καραλή, Γιώργου Βασιλείου, Σταμάτη Βούλγαρη, Μιχάλη Φουστέρη.
- Άρτια οργανωμένη η στελέχωση και με έκτακτο προσωπικό (όπως με αρμόδιο για ιατρικές υπηρεσίες τιμ, στο δικό μας Θεωρείο, που ήταν ο φυσικοθεραπευτής κ. Αργυρόπουλος, εγγονός του παλαίμαχου επιθετικού μας -κατά την εποχή Γιώργου Νταϊσπάγκου- Αργύρη, στον οποίο ο νεαρός έστειλε χθες φωτογραφικό του στιγμιότυπο, με τον Φαίδωνα, οποίος δημοσιογραφικά είχε γνωρίσει και τον γκολτζή επιθετικό, συμπαίκτη των περίφημων «Μπέμπηδων» μας, π.χ. των Σταθόπουλου, Δεμίρη, Θωμάκου, Ανδρίκουλα, υιού Νταϊσπάγγου.
- ΘΑ ΗΤΑΝ … «τρύπιο αερόστατο» το ευτυχές γεγονός- που επιφύλαξε το κάρμα μου, για να ζήσω (κι αυτό)- αν δεν έκλεινα με το «βιράλ» από όσα συνέβησαν, στο Θεωρείο μας, κατά την πολύωρη αναμονή, για …εμφάνιση του Αιόλου (θεού του ανέμου), προκειμένου να φυσήξει, για να φουσκώσει το τεράστιο «μπαλόνι» και το «100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΖΙ- ΑΕΚ» να πάρει τον «δρόμο» του, για τα Ουράνια της Δόξας και της Ιστορίας μας , διαλαλώντας την ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ μας (και «την περηφάνια», όπως έγραφα στο χθεσινό «ΑΕΚ Plus»).
- Τι ακριβώς συνέβη και τυχερός ων το κατέγραψα όλο, από την αρχή, ως το τέλος; Σε κάποια ανύποπτη στιγμή εμφανίστηκε στην είσοδο των «Δημοσιογραφικών, ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! Τον αντιλήφθηκε πρώτος ο Φαίδωνας. Ανατρίχιασε! Δίχως να χάσει «ούτε δευτερόλεπτο» τον φώναξε με το μικρό όνομα του! Τον άκουσα, βέβαιος πως ο φίλος μου είχε κάνει λάθος, θα νόμισε πως άλλος ήταν, αυτός ο κύριος, ο αδύνατος σε λυγαριά, αλλά με τα χαρακτηριστικά του προσώπου του σαν να μη τα έχει ακουμπήσει, ούτε με την άκρη των δακτύλων ο χρόνος ( ο με τον καθιερωμένο χαρακτηρισμό του ως «πανδαμάτωρ»). Γύρισα προς τα δεξιά μου και ποιόν είδα; ΤΟΝ ΤΟΝΙ ΣΑΒΕΒΣΚΙ!
- Σταυροκοπήθηκα και μέσα από το μυαλό μου πέρασε σαν λάμψη αστραπής: «Βρε Σωφρόνη, τι έγινε, απόψε, στο «Αγιά Σοφιά»; Από «τον Όλυμπο της Νέας Φιλαδέλφειας», την ΠΑΡΝΗΘΑ κατέβηκε κι άλλος ΘΕΟΣ, παράλληλα με τον Μαύρο; Ώστε να είναι παρόντες, να μη χάσουν «ΟΥΤΕ ΣΤΙΓΜΗ», από την αθάνατη ΑΕΡΟΣΤΑΤΟΕΠΕΤΕΙΟ;
- Τη συνέχεια σας την έχω κάνει, από χθες, απόγευμα γνωστή. Γιατί, φυσικά, με το που φωτογραφήθηκαν μαζί, Τόνι και Φαίδωνας, έστειλε στο σάιτ μας το στιγμιότυπο. Δεν χωρούσε στο κινητό μου, να έβαζα και τις τόσες πολλές άλλες, από τα ενσταντανέ με τον Σαβέβσκι, που δεν αρνήθηκε, σε κανένα, από τους γύρω φιλάθλους, μία αναμνηστική. Απλός, ευγενικός, καλοδιάθετος, με απόλυτο σεβασμό, προς οποιονδήποτε «κιτρινόμαυρο» πιστό, ο ΤΟΝΙ- «8», που τον αποχαιρέτισε ο φίλος μου, λέγοντάς του (όπως σας μετέδωσα, από χθες): «ΕΙΣΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΞΕΝΟΣ ΠΑΙΚΤΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΤΗΣ ΑΕΚ»! Κι εκείνος κοκκίνησε (τόσο αμέτρητα σεμνός παραμένει, ως και σήμερα, ο μόνιμα Αγιο-Διονυσότης κάτοικος, με συμπολίτες τους φίλους του, Στέλιο Μανωλά, Νίκο Πανταζή) ) και ψέλλισε: «Σ΄ ευχαριστώ»…
- ΑΝ ΕΙΧΑ τα μεγάφωνα του γηπέδου, στη διάθεση μου, θα ενημέρωνα τις χιλιάδες των θεατών: «Είναι εδώ κι ο Τόνι Σαβέβσκι»! Κατά 1000% απ΄ όλες τις πλευρές των εξεδρών θα ζητούσαν, τουλάχιστον, ό,τι και για τον Σέρχιο Αραούχο , θα ακουγόταν, ξανά, ύστερα από χρόνια, η Παρνηθοβροντή: «ΤΟΝΙ ΣΑΒΕΒΣΚΙ – ΤΟΝΙ ΣΑΒΕΒΣΚΙ»
S.S.Sωφρόνης Τιγκιρίδης
