*Το πάθημα να μας γίνει μάθημα. Όχι γκρίνιες και στείρες κριτικές στον Νίκολιτς και σε παίκτες αλλά έρευνα σε βάθος. Ο Νίκολιτς συνολικά την ομάδα την οδηγεί σωστά εκεί που πρέπει. Κάνει λάθη βέβαια κι αυτός, αλλά προσαρμόζεται και βελτιώνεται συνεχώς. Και οι παίκτες, σαν σύνολο, μας έχουν δώσει μέχρι σήμερα πολλές χαρές. ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ας το ψάξουμε λιγάκι….
*Πριν όμως ας μην απελπιζόμαστε και τα βάφουμε μαύρα. Ο θεσμός του κυπέλλου τα έχει αυτά – τους αποκλεισμούς μεγάλων ομάδων από μικρότερες – στα πρωταθλήματα όλου του κόσμου. Λίγο η υποτίμηση που είναι διάχυτη σε όλους, κάτι η υπερπροσπάθεια της μικρής ομάδας να διεκδικήσει το παραπάνω σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι, συχνά σκάνε βόμβες μεγατόνων.
*Όπως αυτή της ΡΕΑΛ που χτες αποκλείστηκε στο κύπελλο από ομάδα Β Εθνικής. Η ΑΕΚ και ο ΟΣΦΠ δεν είχαν κρατικά συμβόλαια πως θα φτάσουν στον τελικό του κυπέλλου. Ο ΟΣΦΠ έδειξε τη γύμνια του μονοδιάστατου παιχνιδιού του, αυτό με τις σέντρες από το 1ο λεπτό που λανσάρει και φέτος, και η ΑΕΚ την νωθρότητα που φάνηκε ήδη στο παιχνίδι με τον ΑΡΗ. Νωθρότητα αθλητική και ψυχολογική.
*Για τη νωθρότητα δυο λόγια: Αυτή προκύπτει όταν μια ομάδα καβαλάει το καλάμι και δεν είναι σε εγρήγορση σε ΚΑΘΕ αγώνα και στα 90 λεπτά. Όταν προπονητής και παίκτες αντί να αναλύσουν το παιχνίδι του αντιπάλου πριν θεωρούν πως οι φανέλες και το γήπεδο αρκούν και θα το πάρουν.
*Και έτσι ο κάθε ΚΟΝΤΗΣ ΨΗΛΩΝΕΙ και μοιάζει γίγαντας. Κι ο κάθε «αλητάμπουρας» Νους μοιάζει με Μέσι και Ρονάλντο. Και μετά μας φταίει ο Πινέδα, ο Μάνταλος και ο προπονητής…
*Όμως για τον αποκλεισμό φοβάμαι πως υπάρχου κι άλλοι δυο παράγοντες:
- Αυτός του ρυθμού που χάνεται όταν μια ομάδα τρέχει από τον Ιούλιο σε κρίσιμα παιχνίδια, προσηλωμένη και ξαφνικά μετά από ένα καταπληκτικό σερί δέκα σπουδαίων εμφανίσεων διακόπτει. Και δεν φροντίζει να δώσει την βδομάδα πριν επανέλθει ένα φιλικό παιχνίδι.
- αυτός της προπονητικής προετοιμασίας. Αν παρακολουθήσει κάποιος τα πρωταθλήματα που κάνουν χειμερινές διακοπές, όπως της Γερμανίας λόγου χάριν, θα δει ομάδες να παρουσιάζονται ξεχαρβαλωμένες κυριολεκτικά όταν επανέρχονται. Παραδείγματα που μαρτυρούν το παραπάνω είναι η Λεβερκούζεν που κάποτε έκλεισε πριν τη διακοπή με σημαντική διαφορά πρώτη και εμφανίστηκε να κάνει 3-4 ήττες στη σειρά και να ξαναβρίσκει τη φόρμα της έναν μήνα μετά. Ας το έχει υπόψιν του ο ΓΑΥΡΟΣ αυτό. Και φέτος η Λεβερκούζεν μάζεψε 4 γκολ στην έδρας της στο πρώτο μετά τη χειμερινή διακοπή παιχνίδι. Και η Βέρντερ Βρέμης τα ίδια κάνει. Παίζω στοίχημα και τα ζω αυτά. Και αυτά γίνονται με καρμπόν δεκαετίες τώρα. Κάτι δεν κάνουν καλά και με επιστημονικό τρόπο σε ορισμένα σωματεία.
*Εδώ βρίσκεται η βασική αιτία του προβλήματος. Οι παίκτες είναι πριν από όλα ΑΘΛΗΤΕΣ. Και οι αθλητές χρειάζονται σωστή και επιστημονική προπόνηση. Εκτός από την ψυχολογική προετοιμασία μιας ομάδας αυτή που προηγείται είναι η αθλητική κατάστασή τους. Δεν γνωρίζω το καθεστώς που επικρατεί σε αυτόν τον τομέα στην ομάδα μας, αλλά αν κρίνω από τους τραυματισμούς και την αποκατάστασή τους θεωρώ πως η ΑΕΚ πάσχει σε αυτόν τον τομέα. Διαβάζεις για επί μέρους τραυματισμούς κι αυτοί μετά θέλουν μήνα και βάλε για να αποκατασταθούν, όπως αυτός του Γιοβάνοβιτς και του Ζίνι. Λες και τους έσπασαν κανένα πόδι των παιδιών, γίνεται ένα εύκολο ζήτημα βουνό.
*Ας ξαναδούμε όλο αυτό το πρόβλημα της αθλητικής προετοιμασίας από την αρχή και σε βάθος, γιατί το πρωτάθλημα και η Ευρωπαϊκή πορεία τώρα μόλις ξεκίνησαν. Και είναι κρίμα να χύσουμε το γάλα που με μόχθο αρμέξαμε και να γίνουμε δέκτες χλευασμού και πίκρας.
