Ο Γιώργος Ζουρντός δημοσίευσε ένα εξαιρετικό άρθρο, στο SDNA, με το οποίο συμφωνώ “απόλυτα”, το επικροτώ και το αναδημοσιεύω, στο ΑΕΚplus, με το δικό μου τρόπο και …γράψιμο!
Η ΑΕΚ, μετά τον Ευρωπαϊκό αποκλεισμό, άφησε τους δύο πρώτους βαθμούς στην OPAP Arena, με αντίπαλο τη Λαμία. Η προσπάθεια του Ματίας Αλμέιδα να αλλάξει την επιθετική λειτουργία της ΑΕΚ, είναι ένα βήμα πριν την ολοκλήρωσή της. Δεδομένα, χρειάζεται λίγο ακόμα χρόνο, όμως το πλάνο του είναι ξεκάθαρο και ΔΕΝ θα αποτύχει.
Μετά την πρώτη “εκκωφαντική” χρονιά στην Ελλάδα, ο Ματίας Αλμέιδα επιχειρεί να εμπλουτίσει το επιθετικό παιχνίδι της ΑΕΚ. Ο Αργεντινός τεχνικός παρουσίασε μια ομάδα, που ξέφυγε από τα Ελληνικά δεδομένα, παίζοντας σε πρωτοφανείς εντάσεις και ασκώντας πίεση στον αντίπαλο, που συναντούσες μόνο σε κορυφαία Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
H ΑΕΚ έκανε ποδοσφαιρικό bullying στους αντιπάλους της και ήταν τόσο έντονο, που δεν χρειαζόταν να κάνει κάτι άλλο στο γήπεδο. Ανάγκαζε την αντίπαλη ομάδα σε συνεχή λάθη, με αφόρητη πίεση, στην αντίπαλη περιοχή. Η εξαιρετική κατάσταση Λιβάι – Πινέδα και τα κρίσιμα γκολ του Τσούμπερ, της έδωσαν “Πρωτάθλημα και Κύπελλο”.
Πέρσι, η ΑΕΚ είχε μικρότερο κίνητρο στο παιχνίδι της. Η πίεσή της δεν ήταν ίδια, καθώς ο Αραούχο δεν βρήκε τον εαυτό του, μετά τον τραυματισμό του, ο Λιβάι είχε τα γνωστά θέματα, Γκατσίνοβιτς και Πινέδα δεν είχαν την ίδια απόδοση, ενώ οι αντίπαλοι, για να αποφύγουν την πίεση και τα λάθη, απομάκρυναν αμέσως τη μπάλα, πολλές φορές στο …”όπου να ‘ναι” και τότε, άρχιζαν τα πρώτα σοβαρά προβλήματα της ΑΕΚ.
Στην αρχή της ανάπτυξης, ο Πινέδα έχει αλλάξει πλευρά και αγωνίζεται αριστερά του Σιμάνσκι. Τα προηγούμενα χρόνια, έπαιζε δεξιά του. Μένει ως υποστήριξη, στα ανεβάσματα του Πήλιου, για να οργανώσει, ενώ, όταν η ανάπτυξη περάσει σε δεύτερη φάση, φτάνει μέχρι την αντίπαλη περιοχή.
Στο pressing είναι ικανός ο Μεξικανός, λόγω της άμεσης επιτάχυνσής του και δεν δίνει χρόνο στον αντίπαλο να σκεφτεί, ενώ η επιμονή του, πάνω στον κάτοχο της μπάλας, οδηγούν αυτόν σε λανθασμένες επιλογές πάσας.
Όταν η επίθεση δεν “φτάσει” σε τελική προσπάθεια, ο Πινέδα με τον Λιούμπισιτς παίζουν κοντά και διαγώνια, πίσω από τον Λιβάι Γκαρσία. Κρατάνε τους χώρους τους και ο λόγος είναι, πως ενώ η άμυνα μετακινείται, από πλευρά σε πλευρά, οι Πινέδα και Λιούμπισιτς δεν ακολουθούν την πορεία της μπάλας, για να υπάρχει ταχύτατη μεταφορά της, από το ένα άκρο στο άλλο.
Στη δεξιά πλευρά της ΑΕΚ, ο Λάζαρος Ρότα κινείται σε δεύτερο χρόνο και, μαζί με τον Άμραμπατ, συνθέτουν το δίδυμο στην πλευρά, έχουν σκοπό να αναγκάσουν τους αντιπάλους σε λάθος μετατόπιση. Αλλάζουν θέσεις και ο Ρότα έρχεται εσωτερικά.
Στην αριστερή της πλευρά, η ΑΕΚ είναι πιο ζωηρή, λόγω της καλής συνεργασίας τριών ποδοσφαιριστών, Κοϊτά, Πήλιου και Πινέδα και η ταχύτητα του Πήλιου ενδείκνυται, για επιθετικούς αιφνιδιασμούς, στην αντίπαλη περιοχή, ενώ ο Κοϊτά διαθέτει μακρινό σουτ και ικανότητα, ένας εναντίον ενός.
Δεν είναι μόνο οι τακτικές αλλαγές στα άκρα, φέτος, του Ματίας Αλμέιδα, που προσπαθεί να αλλάξει και τις συνήθεις αλλαγές στον άξονα. Τον ρόλο του Αραούχο έχει πλέον ο Λιούμπισιτς και κινείται ως κρυφό φορ. Ο Λιβάι, κρατώντας τη μπάλα δύο-τρία δευτερόλεπτα στα πόδια του, παρασύρει τους κεντρικούς αμυντικούς να τον μαρκάρουν και, ταυτόχρονα, ο Λιούμπισιτς “βγαίνει” στους κενούς χώρους, που αφήνουν αυτοί, ως κρυφός επιθετικός.
Πλέον, υπάρχει κίνηση και ταχύτητα μεταφοράς μπάλας. Η ΑΕΚ είναι σε καλό επίπεδο, μέχρι να πάει τη μπάλα έξω από την αντίπαλη περιοχή, αλλά δυσκολεύεται, στη σωστή τελική επιλογή.
Είναι δεδομένο, πως τα πράγματα φέτος είναι πιο δύσκολα. Η ΑΕΚ προσπαθεί παιχνίδι ελέγχου, με μεγάλη κατοχής μπάλας και θα αντιμετωπίζει “οργανωμένες” τις αντίπαλες άμυνες.
Πως λύνεται αυτό;
Για να διασπάσεις κλειστές άμυνες, χρειάζεσαι ποιότητα, οξυδέρκεια (κρατήστε το αυτό), καλή τεχνική κατάρτιση και ηρεμία. Η μεγάλη φετινή μεταγραφή της ΑΕΚ, ο Αργεντινός Έρικ Λαμέλα διαθέτει όλα τα παραπάνω στοιχεία. Δεν ήταν τυχαίο γεγονός, πως η ΑΕΚ, με την είσοδο του Λαμέλα δημιούργησε τόσες καλές τελικές. Ο Λαμέλα “έκανε” πέντε πάσες κλειδιά και είναι ικανός να δημιουργήσει ρήγμα, σε μικρούς χώρους και να πασάρει σωστά. Φαίνεται, ότι η ΑΕΚ έχει ανάγκη τη φαντασία του Λαμέλα, αφού, όταν έχεις ικανότητα να ντριμπλάρεις σε μικρό χώρο και να πασάρεις, ταυτόχρονα σωστά, δημιουργείς φάσεις, για τους συμπαίκτες σου.
Οξυδέρκεια: Ένας μέτριος ποδοσφαιριστής ελέγχει τον χώρο γύρω του, δύο με τρεις φορές, σε διάστημα δέκα δευτερολέπτων. Ένας καλός, τέσσερις με πέντε. Ο Λαμέλα, σε συγκεκριμένη φάση, τσέκαρε συμπαίκτες και αντιπάλους έξι φορές, σε εφτά δευτερόλεπτα. Μην αναρωτιέστε, γιατί “έγραψε” πέντε πάσες κλειδιά και μία τελική, που παραλίγο να γίνει γκολ, ενώ έδωσε και την ασίστ στον Μουκουντί, με μόλις τριάντα οκτώ λεπτά συμμετοχής.
Ο Ματίας Αλμέιδα επιχειρεί δραστική αλλαγή, στον τρόπο παιχνιδιού της ΑΕΚ. Οι βάσεις έχουν μπει, απαιτείται λίγος χρόνος ακόμα, ώστε οι κινήσεις των ποδοσφαιριστών να συνδυαστούν, με το timing στην πάσα. Η ποιότητα του Λαμέλα και η φόρμα του Λιβάι Γκαρσία θα είναι καταλυτικοί παράγοντες, για να υλοποιηθεί ο φετινός τακτικός σχεδιασμός.
Ακόμα και οι μεταγραφές που έγιναν, είχαν όλες απόλυτη λογική, με βάση τις αλλαγές, που επιχειρεί ο Ματίας Αλμέιδα. Η ΑΕΚ, φέτος, προσπαθεί με τον δύσκολο τρόπο, όμως να είστε σίγουροι, πως οι φίλοι της θα δουν ωραίο ποδόσφαιρο και πολλά γκολ. Αρκεί να υπάρχει υπομονή.
Λίγη ακόμα.
