Αλλά ακόμη, για τίτλο άρθρου, οι ρεπόρτερ της ΑΕΚ θα μπορούσαν να έχουν και τα εξής αντιπροσωπευτικά:
α) ΟΠΩΣ ΣΤΑ ΣΑΜΠΟΥΑΝ: ΣΤΑ 3 ΤΟ 1 ΔΩΡΟ
β) ΤΙΝΑΦΤΑ ΡΕ;;;; ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ!!!
γ) «Μάνα μ’, όλα περνάνε και όλα γίνονται ξανά
όμως τούτη η θητεία δεν σταματάει πουθενά» (Δ. Σαββόπουλος)
δ) «Όποιος έχει δει τα τωρινά τα έχει δει όλα. Και αυτά που γίνανε, και αυτά που θα γίνουν. Γιατί όλα έχουν ξαναγίνει». (Μάρκος Αυρήλιος, Εις Εαυτόν).
Αλλά ας σχολιάσουμε:
Υπάρχουν άπειροι τρόποι να μπει ή να μην μπει η μπάλα στα δίχτυα. Γι αυτό και το ποδόσφαιρο είναι μοναδική μείξη ταλέντου και τύχης. Γι αυτό είναι ΜΑΓΕΙΑ.
Έχω δει εκατοντάδες γκολ της ΑΕΚ τόσα χρόνια. Όπως εκείνο του Τσάρτα με φάουλ στη Ρεάλ. Ή εκείνο του Ντέμη στο Καραϊσκάκη, που γύρισε στη σέντρα το κορμί του και ξεχύθηκε στην επίθεση. Θα θυμάμαι πάντα εκείνο το γκολ-αλάνας που ο Γκαρσία είχε βάλει στη Λαμία. Στο κέντρο, περνά δυο τρεις αντιπάλους, ρίχνει μια βλοσυρή ματιά στον συμπαίκτη του που ζήτησε την πάσα, σουτ και η μπάλα καρφώθηκε στο γάμα. Ήταν η επιτομή της αλάνας: Θα σας βάλω γκολ κουφάλες!
Αλλά το γκολ του ΠΙΝΕΔΑ στον ΟΦΗ που μπήκε με τη μπάλα στα δίχτυα ενώ όλος ο ΟΦΗ έστεκε σαν κορίνες του μπόουλινγκ θα το θυμάμαι όσο ζω. Γκολ ικανότητας. Γκολ λύτρωσης. Γκολ παλικαρίσιο, ψυχής. Γκολ για τους συμπαίκτες του, για τον Πρόεδρο, για τον Νίκολιτς. Γκολ για τους φιλάθλους της ΑΕΚ που βρίσκονταν στο γήπεδο αλλά και για τα εκατομμύρια άλλους που έβλεπαν το ματς στην τηλεόραση. Ήταν κι αυτό ΓΚΟΛ ΑΛΑΝΑΣ. Όπως τότε που παίζαμε και θέλαμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας.
Τελικά η ΑΕΚ πρέπει να βάζει 3 γκολ, να χαρίζει δώρο τα 2, για να παίρνει τη νίκη. Οι διαιτητές δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα. Ξεφτιλισμένοι, αισχροί, απάνθρωποι, προκλητικοί. Και ακούραστοι. Όπως οι βασανιστές στην Μακρόνησο, σε έλιωναν μέχρι να κάνεις δήλωση μετανοίας στο ΣΥΣΤΗΜΑ.
Γι αυτό και τα δύο τσιτάτα που παρέθεσα, του Σαββόπουλου και του Μάρκου Αυρήλιου, είναι χαρακτηριστικότατα του γενικότερου μοτίβου, σαν σκηνικό μιας ταινίας κακογυρισμένης.
Ο Σαββόπουλος με τους στίχους του μας λέει το παράπονο του βασανισμένου πως όμως τούτη η θητεία δεν σταματάει πουθενά.. Τούτο το καψώνι μοιάζει να είναι ολόκληρη η ζωή.
Κι ο Μάρκος Αυρήλιος, ο φιλόσοφος-Αυτοκράτορας μας θυμίζει πως όλα αυτά έχουν ξαναγίνει.
ΚΑΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣ…
